CHARLES DARWIN. 
305 
zin een hongeren graad van bewerktuiging te gemoet voert, de lijn dus . 
der progressieve mutatie, en de lijn der regressieve mutatie, die door 
het verliezen van eigenschappen naar een lagei'en trap van organi- 
satie terugvoert. 
Al dadelijk bij het bekend raken van Darwin’s leer der natuur- 
lijke teeltkeus werd de vraag opgeworpen, onder meer door Huxley, 
of selectie wel het eeni^e middel zou zijn, waardoor de verscheiden- 
heid in planten- en dierenwereld ontstond en of daarbij ook niet 
andere factoren in het spel konden zijn. Darwin zelf heeft de vraag 
beantwoord; want in de inleiding van zijn »Origin(.( schreef hij: »ik 
ben overtuigd dat natuurlijke teeltkeus het voornaamste, maar niet 
het eenige middel tot wijziging is geweest.cc 
Het proefondervindelijk onderzoek der hedendaagsche biologen, niet 
het minst die der Nieuwe Wereld, tracht op den vasten bodem van waar- 
nemiilg en proefneming tot eene oplossing van het vraagstuk te komen. 
Het vraagstuk der variabiliteit en der hiermede in verband staande 
herediteit of erfelijkheid is daarmee een nieuw tijdperk ingetreden. 
• Wat dit vraagstuk der erfelijkheid betreft, verdienen de namen van 
Darwin en de Vries, van Mendel en Weismann in de eerste plaats 
vei'inelding. 
Ken uitvoerig artikel van de hand van Dr. Buekers in de April- 
aflevering van dit tijdschrift, geeft een overzicht van de denkbeelden 
en de Wet van Mendel. Weismann heeft zijne beschouwingen over 
erfelijkheid neergelegd in allerlei geschriften over de continuiteit van 
het kiemplasma en in zijne »Vortrage über Descendenztheorie« . 
Wie de studiën van De Vries wil kennen, leze of liever bestudeere 
in de eerste plaats zijn klassiek, in twee deelen verschenen werk 
»Die Mutationstheoriecc of wel zijn meer elementair geschreven en 
door Dr. Buekers in onze taal overgebracht »Soorten en Variëteiten. 
Hoe zij ontstaan door mutatie. « 
De geest van Darwin leeft in deze werken voort. De thans studee- 
rende jongelingschap is onder de daarin neergelegde denkbeelden op- 
gegroeid en vindt daarin, behalve het reusachtig feiten-materiaal en 
den daarachter verscholen Hercules-arbeid, waarschijnlijk niets buiten- 
gewoons. Wie evenwel, als de schrijver dezer regelen, de omwente- 
ling in de ideeën- wereld der vorige eeuw voor een groot gedeelte 
heeft meêgeleefd, is daarnaast vervuld van bewondering voor de stoere 
geesten, die de drie groote mogendheden: overlevering, gezag en 
vooroordeel, hebben aangetast en met goed gevolg bestreden. 
Deventer, Mei 1909. 
