BOEKAANKONDIGING. 
Dr. A. H. PAREAU, hts over de verzouting van 
het duinwater. 
In het jaar 1903 heeft de heer J. M. K. Pennink een voordraclit 
gehouden voor het Koninklijk Instituut van ingenieurs i), waarin hij 
de vrees te kennen gaf, dat de Amsterdamsche waterleiding, die 
door hern beheerd wordt, binnen een klein aantal jaren totaal be- 
dorven zou zijn door toetreding van zeewater. Dit oordeel was ge- 
baseerd op de theorie omtrent het drijven van zoet water op zee- 
water, die het eerst is uitgesproken door W.Badon Ghyben in 1887 
en onafhankelijk van hern ook door Herzbei’g. Volgens hen zal in 
de nabijheid der kust een kobm zoet water op het zeewater drijven, 
waarvan de hoogte bepaald is door het soortelijk gewicht van het 
zeewater, dat aangenomen kan worden 1.025 te bedragen. Een zoet- 
waterkolorn, die evenwicht maakt met een kolom zeewatei- van de 
hoogte H, is hooger en haar hoogte kan voorgesteld worden door 
H -h h. 
Men zal dan hebben 1.025 H = H -|- h dus h = H, zoodat 
het boven den zeespiegel zich verheffend deel der zoetwaterkolorn 
is van het gedeelte, dat daar beneden ligt. 
Hieruit kan men begrijpen, dat in aan zee gelegen landstreken een 
tot groote diepte reikende voorraad van zoet water boven het in den 
bodem aanwezig zout water wordt aangetroffen. 
Voor de Amsterdamsche waterleiding werden tot in het jaar 1902 
nog slechts open kanalen gebruikt wier bodems niet lager waren 
dan N. A. P. In 1903 echter werden, om te voorzien in watergebrek. 
0 Tijdschrift van het Kon. Instituut, 1903/4, p. 184. 
