BOEKAANKONDIGING. 
811 
zijn de verschillen tusschen het nuttig deel van den regenval en de 
hoeveelheid verbruikt drinkwater en ook heeft men daar sinds 18 
jaren waterstanden beneden D.P. Daarentegen is de Amsterdamsche 
waterleiding, behalve in de allerlaatste jaren, uitsluitend met open 
kanalen geëxploiteerd e,n heeft zij gedurende het grootste deel van 
haar bestaan niet meer water afgeleverd, dan door regenval kon 
worden gedekt. Is de theorie van het drijvende zoete water zonder 
beperkingen hier geldig, dan zou dus in de duinen van Scheveningen 
de zoutwatergrens reeds ver boven die van de Amstei-damsche Prise 
d’eau moeten gestegen zijn.« 
Hetgeen hier weergegeven en aangehaald is uit het werk van 
Dr, Pareau moge de overtuiging schenken, dat dit werk algerneene 
belangstelling verdient. Moge het voortgezette onderzoek aan de 
Haagsche waterleiding nog veel licht verspreiden over de zoo ge- 
wichtige vraag van de waterbeweging in de duinen. 
G. J. W. Brem ER. 
Dr. M. C. PIEPERS, iVoch einmal Mimicry, Selektion 
und Darwinismus, 1907, Brill, Leiden. 481 blz. 
In een vorigen jaargang heb ik het werk over Mimicry^ Selektion 
und Darwmismus van den heer Mr. Piepers aangekondigd. In een 
even omvangrijk deel zet de schrijver thans zijne biologische studiën 
voort. In de eerste plaats verdedigt hij zijne meening tegen de kritiek 
van verschillende andere onderzoekers. Op het gebied van mimicry, 
waarop het experiment nog een zoo geringe, en de vergelijkende be- 
schouwing nog een zoo belangrijke rol S[)eelt, kan ons een groot 
verschil van meeningen niet verwonderen. De rneeningen van Schilde, 
Wasmann, Kathariner, Aurivillius, Schmitz. Schoenichen, Schrö- 
DER, Röber en Plate worden uitvoerig besproken en aan kritiek 
onderworpen . 
Het grootste gedeelte van deze kritiek, en vooral dat deel, wat de 
lezers het meeste boeien kan, draait om een waardeering van Dar- 
win’s beginsel der natuurkeus. Dit beginsel vormt voor den schrijver 
het zwaartepunt van Darwin’s theorie. Hoe groot is het aandeel der 
