ROBBKN EN ROBBENVANGST IN OOST-AZIË 
823 
beste plaatsen en die, welke het dichtst bij de branding zijn gelegen, 
behooren den sterksten dieren toe. 
In' het midden van Juni verschijnt in dichte zwermen het ))Schoone 
geslacht«, zedig tegenstrevend, maar toch met verlangen het verwachte 
mingeluk tegemoet gaand. En de vrijage van den zeehond is woest 
en wild. Terwijl de oude heer in het parterre, die daar juist zich 
van een gade verzekerd heeft, verlangend de vinnen uitstrekt naar 
een tweede, is de eerste hem reeds weer door een heer van den eersten 
rang afgekaapt, wien zij even vlug door een nog hooger wonend heer 
wordt ontnomen. 
Het is een lange en verbitterde kamp; ver in het rond weerklinkt 
het gebrul der woedende mannetjes en wordt door de rotsen weer- 
kaatst, terwijl diepe, bloedige wonden bewijzen zijn van de scherpe 
tanden en de woede der zeehonden. Eindelijk is de strijd gedaan en 
de schoonen zijn alle in de verschillende harems opgenomen. De 
zelfzuchtige oude heeren, in de voorste rijen, hebben zich ieder tien 
tot twaalf vrouwen verzekerd, terwijl de minder begunstigde op de 
hooger gelegen terrassen zich er met drie tot vier moeten vergenoe- 
gen. Nog hooger op de grashellingen zijn de jongelingen van 1 tot 4 
jaar gelegerd; zij zijn echter nog te jong om de last van een huis- 
houden te dragen en spelen met de koketteerende bakvischjes. Ook 
eenige brommerige grootvaders, zoogenaamde ibwigsca, reusachtige die- 
ren met een huid vol lidteekens, zijn hierheen verbannen. Hun tan- 
den zijn niet scherp genoeg en hun ledematen bezitten de kracht 
niet meer om den strijd aan te binden met de sterke jongere man- 
netjes en zonder erbarmen worden zij achteraf geschoven. 
Kort na de landing worden de jongen geboren en ongeveer een 
week daarna beginnen de nieuwe wittebroodsweken. Het pas gebo- 
ren jong is met stijf, borstelachtig, kort haar bedekt en wordt Mack- 
jmpci genoemd. Na drie maanden nemen de haren een grauwe kleur 
aan en er vormt zich een lichtgrijze onderwol. Het dier heet nu 
y>greypupi(.. Na ongeveer 10 maanden is de vorming van den pels vol- 
tooid. Een grauwachtig bruin, borstelig, vuil opperhaar verbergt 
de fijne, zijdeachtige, goudbruine onderwol. Hiermede is de zeehond 
echter nog niet volwassen. 
Eerst na het vierde jaar is hij voor de voortplanting geschikt, maar 
ook dan nog niet volkomen volwassen. Een volwassen beerrob meet 
gewoonlijk 4 a 5 voet, de oude ymigsa bereiken echter dikwijls een 
lengte van 8 voet en een daaraan evenredigen omvang. De voorste 
vinpooten hebben geen zichtbare teenen, doch de achterpooten, die 
met den staart saamgegroeid zijn, hebben lange, scherpe klauwen. 
