ROBBEN EN ROBBENVANGST IN OOST-AZIË. 
327 
land en sloegen een paar duizend zeehonden direct op de »broed- 
plaatsenft dood. De Russische oorlogschepen waren steeds op wacht 
en vele schoeners zijn te Wladiwostok opgebracht. Emil Brass zag 
er minstens een dozijn verbeurd verklaarde schoeners liggen. 
Hij verhaalt een eigenaardige geschiedenis welke in 1892 voorviel. 
De Britsche schoener »Arctic<r was in de Russische wateren in be- 
slag genomen, toen hij pas 80 huiden aan boord had. De scheeps- 
papieren werden aan boord van den kruiser gebracht en de ))Arctic« 
moest volgen naar Wladiwostok. Gedurende een sterken nevel werden 
de schepen gescheiden en de kapitein zeilde rechtstreeks naai* Bering- 
eiland, haalde daar een lading van 3000 vellen en ging naar Yokohama. 
Zonder papieren kon hij echter niet in de haven en er werd een boot 
naar den Engelschen consul gezonden. De Russische gezant vorderde 
terstond van de Japansche regeering, dat zij het schip in beslag zou 
nemen. Maar intusschen was de Engelsche kruiser ))Edgar« naar 
buiten gegaan en haalde de »Arctic« binnen. Twee uren later was 
de lading, die een waarde had van 120,000 gulden, aan boord van de 
Engelsche postboot »Yeronac( overgescheept en onder bescherming 
van de Engelsche vlag. 
De Amerikanen gingen veel verder dan de Russen en verklaarden 
kort en goed de geheele Beringzee gesloten. Elk vaartuig dat zij daar 
voor de robbenvangst aantrotlen, d.w.z. dat vaten grof zout aan boord 
had, werd in beslag genomen. Dit leidde tot internationale verwik- 
kelingen, daar Canada of eigenlijk Engeland de rechten van Amerika 
op een grootere invloedsspheer dan 3 zeemijlen niet erkende. 
Een massa processen om schadevergoeding werden Amerika aange- 
daan, maar ondanks dat moest men toch in Engeland erkennen, dat, 
zoo de maatregelen niet genomen waren, de zeehonden totaal zouden 
zijn uitgeroeid. 
In 1893 had dan te Parijs een conferentie plaats tusschen Enge- 
land en Amerika. Er werd besloten dat de pelagische visscherij alleen 
gedurende de zomermaanden van 1 April— 1 October veroorloofd zou 
zijn en dat een strook van 60 zeemijlen afstands rondom de Pribylow- 
eilanden gesloten water zou zijn. Amerika nam daarentegen de ver- 
plichting op zich de jaarlijksche vangst voorloopig tot 7500 stuks te 
beperken en de overeengekomen schadeloosstelling aan de onwettig 
in beslag genomen schepen uit te betalen. 
Deze maatregelen hielpen wel, doch waren niet voldoende Elk 
voorjaar kon men, in de haven van Yokohama alleen, 20 a 30 schoe- 
ners zien en nog steeds werden door de pelagische visscherij 50000 
ii 60000 zeehonden gedood. Dat was op zichzelf wel niet zoo’n hoog 
