BOEKAANKONDIGING. 
341 
gevonden : >•) = C ” ^n — / (fY/’ ^ standvastig getal is, 
n de brekingsaanwijzer en a de golflengte. 
Van Schaik vond, dat men beter overeenstemming met de waar- 
nemingen krijgt door toevoeging van een factor met nog een tweede 
constante : 
In de afdeeling B van dit hoofdstuk wordt de eerst door Faraday 
gezochte, maar door Kerr duidelijk aangetoonde invloed van de 
magnetisatie op de terugkaatsing van gepolariseerd licht tegen het 
gepolijste eind vlak van een ijzeren staaf beschreven. Het onderzoek 
van Kerr is voortgezet door Kundt en Righi en door verschillende 
Nederlandsche natuurkundigen, n.1. Dubois, Zeeman, Kaz, Sissingh 
en Wind. 
Hoe Lorentz uit het bekende verschijnsel van Hall tot een ver- 
klaring kwam van den invloed der magnetisatie op de terugkaatsing 
van het licht wordt hier ook uitgelegd. Dan is ook heel belangrijk 
de toepassing van een algemeene stelling betreffende de symmetrie 
van natuurkundige verschijnselen op die van de terugkaatsing door 
magneten. 
Afdeeling C handelt eerst over het bekende beginsel van Doppler, 
dat n.1. de golflengte van een trilling verandert bij verplaatsing van 
de trillingsbron ten opzichte van den waarnemer. Nadert die bron 
den waarnemer, dan wordt de golflengte kleiner, terwijl ze in het 
tegenovergestelde geval grooter wordt. 
Daarna krijgt men de magnetische splitsing van spectraallijnen, 
het door Zeeman ontdekte verschijnsel. Wordt een natrium vlam ge- 
plaatst tusschen de polen van een krachtigen magneet en het spec- 
trum van het licht onderzocht, dan blijkt dat elke der D-lijnen in 
.twee of drie lijnen gesplitst is, naar gelang men het licht beschouwt 
volgens de richting der magnetische krachtlijnen (iodoublet<() of lood- 
recht daarop (d)triplet((). Dan wordt op elementaire wijze uitgelegd, 
hoe Lorentz dit verschijnsel kon verklaren door de werking van het 
magnetische veld op de electronen. Elke verplaatsing van een electron 
wordt ontbonden gedacht in eene richting volgens de krachtlijnen en 
in eene richting loodrecht daarop. Die, welke loodrecht stant op de 
veldrichting, kan men vervangen door twee tegengesteld, d. i. rechts 
en links, cirkelvormige bewegingen. Op het electron werkt dan de 
