344 
BOEKAANKONDir.lNG. 
mi(i (iel lijk uit de onderstelling van Faraday en Maxavell, dat er 
slechts electrische kringloopen of stroomen kunnen optreden. Hier- 
mede zijn alle electrische verschijnselen iri overeenstemming. c( Vooral 
pleit voor de electro magnetische lichttheorie, dat zij een verband 
legt tusschen twee groote groepen van verschijnselen, nl. de licht- 
verschijnselen aan de eene zijde, de electrische en magnetische aan 
de andere zijde en dus voor de voortplanting van beide groepen 
slechts een zelfde middenstof, nl. den aether bezigt. 
Zoo leert de electromagnetische lichttheorie, zooals zij door Max- 
AVELL het eerst is ontwikkeld, de lichtsnelheid berekenen uit bekende 
electrische en magnetische grootheden. « Deze snelheid is V = C s M, 
waarin C voorstelt de verhouding tusschen de maten voor hoeveel- 
heid electriciteit in het electromagnetische en het electrostatische 
maatstelsel. C = 3 X 10^® C G S eenheden. 
c = diëlectrische costante y. = permeabiliteit. 
Voor lucht is 2 = 1.00059, y=l, zoodat dan die snelheid van het 
c.M. 
licht in de lucht, 3,001 X 10^^ ^ Avordt, hetgeen goed overeen- 
sec 
stemt met de directe metingen. 
Volgens de lichttheorie moet voor twee stoffen, wier diëlectrische 
constanten £j en £2 zijn, de brekingsaanwijzer n=\^^ — - — zijn. 
Neemt men dezen aanwijzer ten opzichte van het luchtledig, dan is 
£1 = 1 en zoo wordt n=p/£. In hoeverre dit uitkomt wordt ge- 
toond in een tabel. Bij de gassen gaat het goed, en bij vloeibare 
koolwaterstoffen zijn de verschillen gering, maai* bij water en alcohol 
vindt men groote afwijkingen. Over de waarschijnlijke oorzaak daar- 
van raadplege men het boek. 
De electromagnetische lichttheorie is algemeen aangenomen, sedert 
Hertz bewees, dat de electrische trillingen volmaakt dezelfde eigen- 
schappen hebben als lichttrillingen. Door Feddersen (1861) zijn reeds 
electrische trillingen ontdekt. De kleinste trillingstijd was 2 X 10*® 
seconde Volgens de door Thomson gegeven theorie dezer trillingen 
is de trillingstijd T = 27rp/LC, waarin L= de coëfficiënt van zelf- 
inductie in de ontladingsketen is en C de capaciteit daarvan. Bij de 
trillingen van Feddersen was de golflengte )> = v T = 3 X 10® X 2x 10-® 
M= 600 M., veel te lang om in beperkte ruimten te onderzoeken. 
Hertz verkreeg eerst golven wier lengte 4,5 M. bedroeg en later 
van 60 cM. Aan Lebedeav en Lampa is het gelukt ze te verkleinen 
tot 6 mM. en 4 mM. 
Van den anderen kant hebben Rubens en Nichols zeer lange 
