DE JONGSTE TAK DER PHYSISCHE CHEMIE. 
363 
voor volledige uitvlokking voldoende zijn. Een platinasol met 0,7 
milli-atoom platina per L. wordt volledig uitgevlokt door zooveel 
baidumchloride, dat zich daarvan 0,058 millimol in de vloeistof be- 
vindt en van andere electrolyten volstaan hoeveelheden van dezelfde 
orde. De voor het uitvlokkeri juist voldoende concentraties der elec- 
trolyten (de zoogenaamde Schwellenwerte) zijn nauwkeurig bepaald. 
Voegt men minder toe, dan is toch de invloed merkbaar. Een door 
een Pasteur-kaars filtreerbare ijzeroxyde-sol verloor deze eigenschap 
na toevoeging van i/e hoeveelheid natriumchloride, noodig voor 
volkomen uitvlokking ; zij was echter niet troebel geworden en ver- 
droeg nog koken. Tal van eigenaardigheden doen zich hier voor. 
Voegt men b.v. de voor het volledig uitvlokken juist voldoende hoe- 
veelheid electrolyt niet in eens, maar bij droppels gedurende eenige 
dagen toe, dan wordt de sol wel troebel, maar zet slechts betrekke- 
lijk weinig vlokken af. 
De theoriën betreffende het mechanisme der uitvlokking kunnen 
hier slechts even gememoreerd worden.*^) Dat juist electrolyten uit- 
vlokken, doet reeds vermoeden, dat de electriciteit in het spel is. 
Dit blijkt verder daaruit, dat de vlokken van den sol ionen van den 
electrolyt absorbeeren. Vooral wijst er op het feit, dat de valentie 
der ionen van den electrolyt, d.i. het aantal coulombs, dat zij be- 
vatten, grooten invloed heeft. Hoe grooter de valentie der ionen is, 
des te kleiner hoeveelheden van den electrolyt zijn in ’t algemeen 
voor de uitvlokking voldoende. Inderdaad hebben de disperse fasen 
in de suspensies electrische ladingen, wat niet kan verwonderen daar 
electriciteit ook een verschijnsel is van de oppervlakten. Het ge- 
leidingsvermogen voor den electrischen stroom van een sol is meestal 
grooter dan dat van het er voor gebruikte water. Voor het specifieke 
geleidingsvermogen van een goud-sol werd o.a. gevonden 12,7 X 
10-6, voor dat van het water 1,5 X 10'®. Uiterst moeilijk, zoo niet 
onmogelijk, is het sols te verkrijgen geheel vrij van electrolyten. 
Leidt men een electrischen stroom door een colloïdale suspensie, 
dan zet de disperse stof zich in beweging, neemt aan de stroom- 
geleiding deel en zet zich aan de kathode of aan de anode af, naar- 
mate zij positief of negatief geladen ïs. Tot de negatieve suspensies 
behooren de sols van de edele metalen en die van sulfiden, tot de 
positieve die van ijzeroxyde en andere oxyden. Merkwaardiger wijze 
vlokken ook positieve en negatieve sols elkander uit, terwijl dit 
*) Een wetenschappelijke uiteenzetting van de electrische theorie 
der uitvlokking vindt men in de Kapillarchemie van Dr. H. Freund- 
LiCH, Leipzig 1909, S 337 en verv. 
