370 
DE JONGSTE TAK DER PHYSTSCHE CHEMIE. 
reactie aan de platina-oppervlakte zeer snel is en dat de versnelling 
ook hier het gevolg is van de verhooging der concentratie door de 
adsorptie der gassen aan het platina. 
Men begrijpt wat colloïden met hun enorm groot oppervlak in 
deze richting kunnen doen. Het anders onbegrijpelijke feit, aan ’t 
licht gebracht door Bredig’s uitvoerig onderzoek, dat minimale hoe- 
veelheden platina in den vorm van een sol een groote versnelling 
geven aan de ontleding van waterstofperoxyde, vindt nu een aan- 
nemelijke verklaring. 
De voor het plantaardig en vooral voor het dierlijk organisme zoo 
belangrijke enzyme- werkingen, die de chemische reacties er in 
nagenoeg geheel beheerschen, zijn analoog bevonden aan die van den 
platina-sol. De laatste noemde men een anorganisch ferment. Geen 
wonder, want die enzymen zijn colloïden. De enzymen ontstaan in 
het levend lichaam en zijn vaak niet van de weefsels te scheiden; 
uit een chemisch oogpunt zijn zij verwant aan de eiwitstoffen. De 
overeenkomst in de werking van den platina-sol en vele enzymen 
gaat zoo ver, dat het verloop der werking, die zij katalytisch ver- 
snellen, door dezelfde formule uitgedrukt kan worden. Yele enzymen 
werken ook katalytisch versnellend op de ontleding van water- 
stofperoxyde. 
Evenwel heeft de wiskundige behandeling van de werking der 
enzymen volgens de beginselen dei' physische chemie bezwaren op- 
geleverd, die niet alleen vooilvloeien uit de onbestendigheid en ver- 
anderlijkheid er van. De analogie ging echter zoover, dat vergiften, 
zooals cyaanwaterstof, die de enzyme-werking opheffen, ook bij den 
anorganischen platina-sol de ontleding van waterstofperoxyde doen 
ophouden. Het begrip van vergiftiging ongedwongen toepasselijk op 
anorganische processen in reageerbuizen, kan het treffender uitko- 
men, dat men met de studie der colloïden nadert tot de sfeer van 
het leven. 
Onder de best geslaagde studies van dien aard behoort die van 
Senter aangaande de katalytische ontleding van waterstofperoxyde 
door haemase, een enzyme van het bloed, dat nagenoeg volkomen 
plaats vond volgens de eenvoudige vergelijking, die geldt voor den 
plfitina-sol. Zuren en basen werkten hier storend, wat met het 
amphotere karakter van het enzyme — een eiwitstof — correspondeert. 
Wie een onderzoek van dien aard nauwkeurig na wil gaan, zij dat 
van Senter aanbevolen. *) 
*) Zeitschr. f. Phys. Chem. 44.257 (1903) en 51.673 0905). 
