4 
WErENSClI APPEl.lJK BIJBl,.VD. 
genoemde methyl- en aethylketeen en voorts ook het koolsuboxyde 
CO : C : CO behoort i). 
Dit zijn klenrlooze verbindingen, die zich niet oxydeeren aan de lucht, 
zich polymeriseeren in aanraking rnet chinoline en pyridine en geen 
additieproducten geven met lichamen, die de C : O of de C : N-groep 
bevatten. 
2®. De ketoketeenen (R) 2 C ; CO, z.a. diphenylketeen en dimethyl- 
keteen, gekleurde lichamen, die zich reeds aan de lucht oxydeeren en 
met chinoline en pyridine basische verbindingen geven (2 mol. keteen 
met 1 mol. pyridine of chinoline) en zich aanleggen aan de groepen 
C:0 en C: N. 
Reacties, die beide klassen van keteenen gemeen hebben, zijn dat ze 
additieproducten geven met water, alkohol, aminen en met 2 atomen 
chloor of broom. Voorts de gemakkelijkheid waarmee ze zich poly- 
meriseeren, vooral de keteenen der eerste klasse. 
Voor het eenvoudigste lid H 2 C : CO zou ook de structuur HC ; C(OH), 
d.i. die van oxyacetyleen, denkbaar zijn, doch die is niet in overeen- 
stemming met de eigenschappen. Dit lichaam was kort te voren reeds 
verkregen, doch in onzuiveren staat, door Wilsmore (Nature, 28/3 1907) 
uit azijnzuur-anhydriede door inwerking van een gloeienden metaaldraad. 
Ten slotte zij nog opgemerkt dat aangezien alle keteenen zonder onder- 
scheid door opname van watér zuren opleveren, zij alle te beschouwen 
zijn als anhydrieden . Zoo keteen als het tweede anhydriede van 
azijnzuur (C 2 H 4 O 2 — HoO), koolsuboxyde als dat van malonzuur, enz. 
{Ber. 41 , 594, 906, 1355, 1493, 1516.) r. s. tj. m. 
Oxydatie van amorphe kool door bacteriën. — Naar prof. M. C. 
Potter aan de Royal Society mededeelt, ondergaan houtskool, lampe- 
zwart, steenkool en turf aan de lucht door de werking van bacteriën 
een langzame verbranding. Uit proeven waarbij het ontwikkelde kool- 
zuur in barytwater geleid en dit laatste met zuringzuur of zoutzuur ge- 
titreerd werd, bleek dat het CO 2 toenam met de temperatuur, doch 
ophield als die te hoog werd voor dierlijk leven. Ook goed gedroogde 
kool wordt niet geoxydeerd. 
De werking van de bacteriën heeft een temperatuursverhooging ten 
gevolge, die geconstateerd werd met een galvanometer, in verbinding 
met twee thermo-elementen, waarvan het eene geplaatst was in een 
flesch met gesteriliseerde en het andere in een met geïnoculeerde kool. 
Het medegedeelde doet een verklaring aan de hand voor het uiteen- 
vallen en het achteruitgaan in verbrandingswaarde van steenkolen, die 
1) Zie jaarg. 1906, Bijblad p. .59. 
