WETENSCHAPPEI.IJK BIJBLAD. 
21 
seert. Mengbaar met aether, benzol; in zwavelkoolstof, lost zij zelve op. 
Door alkaliën wordt zij heftig ontleed en chemisch schijnt zij zoowel 
reduceerend als oxydeerend te werken. 
Door de analyse en de kryoskopische bepaling van het moleculair ge- 
wicht werd de formule Hg S 3 vastgesteld. 
Het gelukte, door afkoeling van de dampen in een met ijs en keu- 
kenzout afgekoelde voorlaag, uit de ruwe olie een nog vluchtiger vloei- 
stof af te zonderen, van het S.G. 1,376. Dit lichaam, waarvoor de for- 
mule rï 2 S 2 gevonden werd, heeft nog scherper reuk dan het trisulfiede. 
Ook is het nog lichter brandbaar, doch komt daarmee overeen in oplos- 
baarheid en in chemisch karakter. Onder gewonen druk distilleert het 
over bij 74°, doch wordt daarbij gedeeltelijk ontleed. Men kan dit 
disulfiede, dat aan de waterstofperoxyde beantwoordt, ook verkrijgen 
door in het luchtledig het trisulfiede te distilleeren, doch dit wordt hierbij 
voor 7 s ontleed. 
Uit 100 cM^. ruwe olie werd door distillatie in het luchtledig 30—33 
cM^. H 2 S 3 en 10 — 15 cM-h Ho S 2 verkregen. 
Waarschijnlijk bestaat de ruwe olie in hoofdzaak uit hoogere zwavelver- 
bindingen, z.a. Sg en H 2 Sg. De totale oplosbaarheid in benzol doet 
toch vermoeden, dat alle zwavel chemisch gebonden is . Bij de distillatie 
zouden dan daaruit de twee geconstateerde verbindingen H 2 S 2 en Hg S 3 
worden afgesplitst. 
[Berl. Ber. 41 , 1961—1985.) ii. s. TJ. M. 
Platina. — W. Geibel deelt over dit metaal de volgende bijzonder- 
heden mede. 
Tegenwoordig levert het üeralgebergte ongeveer 95 pCt. van ’t geen 
jaarlijks in den handel komt. Het gedegen metaal bestaat uit legee- 
ringen, die 70—85 pCt. Pt. bevatten, eenige procenten ijzer, dikwijls 
eenig goud en de vijf verwante metalen: Pd, Rh, Ru, Ir en Os. Het 
zuiverste platina van den handel bevat hoogstens 0.01 pCt vreemde 
stoffen . 
De voornaamste toepassing vindt het platina niet, gelijk men wellicht 
zou meenen, voor electrische toestellen en in natuurwetenschappelijke 
werkplaatsen, maar in de fabrieken van kunstgebitten, die jaarlijks 
2000 kilo, of ongeveer V 3 van de geheele consumptie, verbruiken. De 
uitzettingscoëfficiënt van het platina is ten naastenbij gelijk aan dien 
van het glas, alsook aan dien der tandmassa. 
Men rekent dat jaarlijks Va van het gebruikte weer omgesmolten 
wordt en 7s verloren gaat. De prijs is aan groote schommelingen onder- 
hevig, zooals trouwens ook met eenige andere metalen, b.v. tin, het 
