WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
O o 
geval is. Deze bedroeg in 1880: M. 600 het kilogram, klom in 1890 tot 
M. 2500, daalde dan in 1892 weer tot M. 700, om vervolgens opnieuw te 
klimmen tot M. 5000 in 1906 en ten slotte weer in 1907 te zakken tot 
M. 3300. 
[Chem. Zentr . BI., 1908, II, 1240.) r. s. TJ. m. 
Sublimatie van Arsenicum. — Conechy vond in 1880 dat arsenicum 
merkbaar sublimeerde bij 449 - 450°, in elk geval tusschen de smelttem- 
peraturen van joodzink (446°) en van chloor-zilver (457°). Voorts lukte 
het in 1906 aan Zenghelis reeds bij gewone temperatuur vervluchti- 
ging aan te toonen door in een gesloten ruimte boven het arsenicum 
zilverblad te hangen. Na eenige maanden bevond hij het zilver As- 
houdend. 
Thans heeft W. P. A. Jonker de maximumtemperatuur bepaald, 
waarbij arsenicum onder den gewonen luchtdruk sublimeert. Het arse- 
nicum werd daartoe in een open buis verhit en in de vaste stof het 
thermo -element geplaatst, dat uit saamgesmolten draden van platina en 
een alliage van dit metaal en irridium in moeilijk smeltbaar glas bestond. 
Aan die draden waren koperdraden gesoldeerd, die met een spiegelgal- 
vanometer van Carpentier in verbinding stonden en waardoor de ther- 
mostroom kon gemeten worden. De soldeerplaatsen werden door ijs op 0° 
gehouden. De galvanometer was geijkt op de smeltpunten van tin, 
cadmium, zink en antimoon. 
De uitslag van den galvanometer werd constant bij een temperatuur 
van 616°; en eerst nadat het arsenicum verdampt was, steeg de temperatuur 
weer. Die 616° is dus voor het vaste arsenicum wat men van een vloeistof 
het kookpunt noemt. Dr. Jonker noemt het »het sublimatiepunt« (bij 
één atmosfeer drnk) van arsenicum en stelt voor vervluchtiging bij 
lagere temperaturen en het daarna door afkoeling opnieuw vastwarden in 
het vervolg alleen »verdampen« (juister zou zijn »distilleeren«) te noemen . 
Mij schijnt het meer aannemelijk om, evenals tot nog toe, van subli- 
meeren te blijven spreken in alle gevallen waarin een vaste stof verdampt 
en zonder smelting door bekoeling weer vast of pseudo-vast wordt en 
dat wat dr. J. het ^>sublimatiepunt« heet, waarbij de damp de span- 
ning van één atm. bereikt heeft, het »kookpunt« te noemen. 
{Chemisch Weekblad, 1908, Y, 783.) R. s. TJ. M. 
PHYSIOLOGISCHE CHEMIE. 
Zink in planten. Tot nog toe werd het voorkomen van zink in 
planten als een uitzondering beschouwd, die zich tot enkele soorten be- 
