WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
23 
paalde, groeiende op terreinen in de buurt van zinkertsen. Thans heelt 
JuviLLiER, door toepassing van een omslachtige doch uiterst gevoelige 
methode, dit metaal aangetoond in een 50-tal planten tot verschillende 
families behoorende en op gronden van allerlei aard gegroeid. 
Volgens hem komt zink, in uiterst geringe hoeveelheden wel te ver- 
staan, in allerlei plantendeelen, voor en vooral gelocaliseerd in sommige 
families, b.v. in de coniferen. 
De physiologische werking door sporen zink uitgeoefend, heeft J. 
nader bestudeerd op schimmels, vooral op Aspergillus niger^ voor 
welke dit metaal onontbeerlijk zou zijn, en die meer dan een elf- 
honderdste van zijn gewicht zonder schade daarvan zou kunnen op- 
nemen. Doch ook op chlorophyl- houdende planten zou, onder zekere 
voorwaarden, eenig zink in den bodem een gunstigen invloed hebben. 
Deze proeven herinneren aan de gunstige werking, die men rnetzeer 
verdunde mangaanzouten als overbemesting verkregen heeft. (Zie Bijblad, 
p. 96, Jaarg. 1904.) 
[Rev. Sc., 29 Aoüt ’08.) r. s. tj. m. 
PSYCHOLOGIE. 
Het intelligente paard. — Zooals bekend is, kon een hengst (Der 
kluge Hans) van den heer VoN Osten, tellen, rekenen, lezen, kleuren 
onderscheiden, en gaf hij zijn rekenkunstige en andere antwoorden door 
stampen met de hoeven. Met het stampen werd een getal, of volgens 
een tabel een letter aangegeven, zoodat Hans woorden kon samen- 
stellen. 
Pfungst heeft aangetoond dat het dier geenszins eenig begrip van de 
gestelde vragen had, maar bij bepaalde optische teekens ophield te 
stampvoeten. Zijn eigenaar, de heer Von Osten, was gewoon naar de 
hoeven van Hans te zien, en wanneer het verlangde getal er was, bijna 
onmerkbaar en zonder dat hij er zelf van bewust was, doordat de span- 
ning dan opgeheven was, het hoofd iets op te heffen. Het paard hield 
dan terstond op te stampen. Op diezelfde wijze konden ook andere 
onderzoekers, die aandachtig het getal verwachtten, hetzelfde resultaat 
verkrijgen. Was de onderzoeker niet volkomen opmerkzaam op het be- 
doelde getal, zoodat de uiterlijke kenteekenen van spanning en ontspan- 
ning onduidelijk waren, dan maakte het paard fouten, welke dus feitelijk 
de schuld van den vrager waren. Wanneer meerdere gekleurde lappen 
op een rij vóór het dier gelegd werden, haalde Hans, zonder het bevel 
»rood of groen te halen« te verstaan, dat exemplaar, waarop de 
houding van het hoofd en de blik van den vrager heenwezen. 
