WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
29 
DIERKUNDE. 
Regeneratie en autotomie bij Spinnen. — Oppenheim heeft nieuw 
materiaal gebracht voor de stadie der interessante regeneratieverschijnse- 
len. Verschillende soorten van spinnen kannen han pooten '.bij den 
trochanter afsnoeren. Elk der geledingen heeft welisw^aar in hooge mate 
het vermogen knie vormingen voort te brengen, doch nergens is het 
regeneratie-vermogen zoo ontwikkeld als in het gepraeformeerde vlak 
van den trochanter. 
Het geregenereerde lid onderscheidt zich van het normale alleen door 
de klear, die lichter is, en door geringere grootte. In den beginne mist 
het lid het vermogen der autotomie en der nieuwvorming. Prikkels, 
die onder normale omstandigheden het afsnoeren van den poot ten ge- 
volge hadden, bleven gedurende de eerste vier dagen na de vervelling, 
die het nieuwgevormde lid te voorschijn bracht, zonder uitwerking. 
Werd in deze periode een der geledingen van zulk een nieuw^gevorm- 
den poot doorgesneden, dan kwam het niet tot regeneratie op de plaats 
waar de wond was toegebracht. Bij de eerstvolgende vervelling werd 
het gedegenereerde stompje afgestooten ter hoogte van de plek, waar 
nomaliter autotomie plaats heeft. Er moet dus eenigen tijd verloopen, 
alvorens het nieuwgevormde lid de differentiatie vertoont, welke noodig 
is voor de normale autotomie en regeneratie. (Zoöl. Anz., 1908.) 
H. c. K. 
Parthenogenesis bij Zeeëgels. Volgens Yves Delage zou een van 
de oorzaken, weshalve de experimenten van Loeb over kunstmatige 
parthenogenesis bij zeeëgels niet geheel in overeenstemming zijn met 
de zijne (Delage’s), gezocht moeten worden in het een of andere con- 
stitutioneele onderscheid tusschen de zeeëgels, waarmede Loeb experi- 
menteerde, de Californische Strong ylocentrotus pu7’purafus en den vorm 
der Zuid-Europeesche kusten, ParaceuU'otus lividus. Bij de proeven van 
Loeb gelukte het, door aan het zeew^ater een zeer geconcentreerde op- 
lossing van zuivere saccharine toe te voegen, zonder eenig ander reagens 
overvloedig parthenogenetische eieren te verwekken. Bij de experimen- 
ten van Delage bleek het steeds noodzakelijk een of ander reagens 
toe te voegen, zuur of alkalisch, of wel ammoniumtartraat, in dier voege 
evenwel dat niettemin de vloeistof isotonisch bleef. Er grijpt geen ont- 
wikkeling der eieren in zeewater plaats, tenzij het sterk verdund en 
vervolgens door middel van suiker isotonisch is gemaakt. Had Loeb 
in Bretagne gewerkt, aldus Delage, dan had hij gevonden, dat hyper- 
tonische oplossingen, al of niet alkalisch gemaakt, volkomen onwerkzaam 
zijn. (C. R. 1908.) h. c. r. 
