WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
37 
Anthoeyan. - Als men roode bieten goed fijn wrijft, het sap uit- 
perst en dit door een versche runderblaas dialyseert, gaat de kleurstof 
vrij volledig over. terwijl een groot aantal andere stoffen achterblijven. 
Deze kleurstof bestaat uit minstens twee bestanddeelen, een geel en 
een rood. Het roode bestanddeel kan men met sterken alcohol neer- 
slaan, terwijl de gele in oplossing blijft. Dit schijnt op het verschil 
tusschen de roode en gele variëteiten van bieten te wijzen. 
In de bontgekleurde zaden der Piet-Heins-boonen {Phaseohis multifiorus) 
komt het anthocyan in de schil voor en kan daaruit volgens dezelfde 
methode door dialyseeren in betrekkelijk zuiveren toestand worden ge- 
isoleerd. Deze kleurstof kristallisseert in robijnroode naalden. 
(L. V. PoRTHEiM en E. Scholl, Ber. d. d. bot. 6'es. Juli 1908, blz, 480). 
D. V. 
Gunnera chilensis heeft een embryozak die zonder deeling uit de 
embryozak-moedercel ontstaat en waarin zich aan het eene uiteinde de 
normale groep van eicel en synergiden, doch aan het andere uiteinde 
zes antipoden bevinden. Daarenboven zijn er in het antipodale einde 
zes poolkernen, die later samen en met de poolkern van het micropyle- 
einde copuleeren. Er ontstaat dus een betrekkelijk groote secundaire 
embryozak-kern, door welker deeling later een zeer aanzienlijk en- 
dosperm gevormd wordt. Het embryo heeft geen kiemdrager. Waar- 
schijnlijk vindt geen bevruchting plaats, maar ontwikkelt de kiem zich 
parthenogenetisch . Toch is het stuifmeel van deze soort geheel normaal 
ontwikkeld, maar het ontkiemt op de stempels niet. 
(J. Modilewski, Ber. d. d. bot. Ges. Bd. XX Ei a blz. 550). D. v. 
GEOLOGIE. 
Steenkool op Madagascar. — Op het eiland Madagascar zijn onlangs 
kolenlagen ontdekt, waarvan de dikte tusschen 30—50 cM. afwisselt. 
De ontdekking is niet alleen uit een practisch oogpunt gewichtig, zij 
is dit ook uit een theoretisch. Zij toont namelijk overtuigend het belang 
van de studie der paleontologie. 
Het vorig jaar waren door den kapitein Colcanap versteeningen ge- 
vonden van kleine reptielen en van varens (geslacht: G/ossopteris), die 
kenmerkend zijn voor het Permische stelsel. Aangezien nu onder de 
lagen met gezegde versteeningen herhaaldelijk kolen aan getroffen zijn 
