42 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
De 3t-deeltjes die door den glaswand van A drongen, kwamen in de 
buis T en konden daarin helium geven. Daarna laat men dan kwik 
in de buis T opstijgen, waardoor het helium in de buis V werd ge- 
dreven. Wanneer men dan electrische ontladingen door deze buis laat 
gaan, kan men de aanwezigheid van helium met den spectroscoop aan- 
tonnen. Natuurlijk was te voren zorgvuldig onderzocht of de glasbuis 
en het kwik geen helium bevatte. 
Toen de emanatie in de buis A gebracht was, bleek na 24 uur de 
buis V nog geen helium te bevatten. 
Na 2 dagen zag men flauw de gele lijn, na 4 dagen waren de gele 
en de groene lijn duidelijk zichtbaar, en na 6 dagen vertoonden zich alle 
lijnen van het heliumspectrum. De afwezigheid van het neonspectrum 
bewees, dat het helium niet afkomstig was van lucht, die in het toe- 
stel gedrongen zou kunnen zijn. 
Nu moet echter nog het bewijs geleverd worden, dat het helium niet 
door den dunnen glaswand van buis A gedrongen was. Daarom werd 
de emanatie uit A gepompt en na eenige uren werd daarin een hoe- 
veelheid helium geperst, die ongeveer 10 maal zoo groot was als het 
eerste volume emanatie. De buizen T en Y waren afgesneden en door 
nieuwe zoodanige buizen vervangen. Van tijd tot tijd werd nu onder- 
zocht of er helium in de buis V gekomen was, maar zelfs na acht 
dagen werd het daarin niet gevonden. Toen werd het helium uit A 
gepompt en vervangen door nieuwe emanatie. Hierop kreeg men w'eer 
dezelfde uitkomsten als bij de eerste proef. De gele en de groene lijn 
vertoonden zich weer na vier dagen. 
Uit deze proeven blijkt duidelijk, dat helium niet door den glaswand 
gediffundeerd was, maar ontstaan was uit de y-deeltjes, die daardoor- 
heen gedrongen zijn. „Met andere woorden, de proeven geven een 
duidelijk bewijs, dat het a-deeltje, na verlies van zijn electrische lading, 
in een heliumatoom veranderd is.” 
De emanatie van 100 milligram radium moet per dag omstreeks 0.08 
c.M,2 helium opleveren. Dit zou genoeg zijn om in de buis V reeds na 
één dag een helder heliumspectrum te geven. 
Om dit punt nader te onderzoeken werd buis A omgeven van een 
dun loodblad, dat dik genoeg was om de «-deeltjes tegen te houden. 
Had men nu ongeveer dezelfde hoeveelheid emanatie in de buis A ge- 
bracht, dan kreeg men de gele en de groene lijn van helium in de buis 
V reeds duidelijk na 24 uren, en na twee dagen werd het geheele 
heliumspectrum waargenomen. Hieruit blijkt derhalve, dat het lood- 
blad het helium veel gemakkelijker afgeeft dan glas. 
Nog .een tweede proef werd genomen om te bewijzen dat lood het 
