WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
45 
Internationale atoomgewieliten voor 1909. De commissie belast 
met de jaarlijksche herziening der atoomgewichten (Clarke, Ostwald, 
Thorpe en Urbain) heeft in de voor 1909 geldende lijst een nieuw 
element opgenomen, met name het door haar Fransch medelid ontdekte 
Lutetium (Lu -= 174), waarover in Jaargang 1908, Bijbl. p. 88 bericht 
is. Van de 80 reeds vroeger opgenomen elementen is thans van 15 het 
atoomgewicht iets lager en van 27 iets hooger gesteld. De wijzigingen 
zijn evenwel meest gering en grootendeels het gevolg van de revisie, 
reeds vroeger noodig geoordeeld, doch eerst nu verricht. De waarden 
voor de elementen, die hierbij als grondslagen dienden voor de atoom- 
gewichten der overige grondstoffen, zijn als volgt aangenomen : 
H = 1.008; N = 14.007: Cl = 35.460; Ag = 107.880; 
C 12.000; 8=3 82.070; Br= 79.916; K= 39.095; 
zoodat van chloor, broom en zwavel de cijfers iets verhoogd en van 
zilver en kalium iets verlaagd zijn, terwijl die voor waterstof, stikstof en 
kool onveranderd bleven. 
Volgens de commissie is mogelijk de waarde voor zilver een kleinig- 
heid te laag: een combinatie van de beste bepalingen geeft 107.888. 
Doch wegens de onzekerheid der derde decimaal is in de tabel Ag 
107.88 gesteld en geldt dit ook voor de andere elementen en wordt dus 
K = 39.10, Br — 79,92, enz. Alleen voor waterstof, waarvoor de jongste 
bepalingen van Noyes 1.00787 gaven, terwijl Morley : 1.00762 gevonden 
had, is de derde decimaal behouden. 
{Ber. d. D. Ch. Ges, 42.11.) r. s. tj. m. 
PLANTKUNDE. 
Het afvallen van bladeren. — Wanneer in den herfst „de gele 
bladeren vallen” en het met den zomer gedaan is, houdt het leven der 
planten daarom geenszins op. De bladeren vallen levend af en sterven 
eerst allengs, als zij op den grond liggen. Het geelworden is een 
levensproces, of liever is het uitwendig zichtbare teeken van een ge- 
heele reeks van processen die in het inwendige van het blad zich af- 
spelen. Ernst Stahl heeft dit verschijnsel nader onderzocht. Tijdens 
het geelworden ontledigt zich het blad van de nog voorhanden nuttige 
stoffen, terwijl nuttelooze zich ophoopen. In groote hoeveelheid 
stroomt de suiker, die het product is van de werkzaamheid van het 
bladgroen, naar den tak af en hoopt zich daar tijdelijk als zetmeel op 
alle cellen dicht vullend. Maar ook met de nuttige anorganische stoffen 
gaat de plant spaarzaam om, vooral met de stikstofverbindingen en de 
