46 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
phosphaten. Terwijl die teruggaan, hoopen zich kalk en kiezelzuur op. 
Ondertiisschen ontstaat aan den voet van den bladsteel het scheidings- 
laagje, dat de cellen doorbreekt en het blad los maakt. Allengs omsnoert 
dit de vaatbundels zóó, dat deze door den wind gebroken kunnen 
worden Dan is het blad los en valt af. 
Tegelijkertijd met het verdwijnen der voedingsstoffen ontkleurt zich 
ook het blad. De groene kleur verdwijnt, doch de gele blijft. Het maakt 
den indruk alsof voor de instandhouding der groene kleur sommige 
dier voedingsstoffen onmisbaar zijn. Anderen vatten het zoo op, dat 
bepaalde bestanddeelen van het bladgroen uit een beginsel van spaar- 
zaamheid naar de plant teruggevoerd worden. Dit zou dan in het 
bizonder voor het ijzer gelden, dat dan later, in nieuwe bladeren, weer 
voor den opbouw van het chlorophyl zou kunnen dienen. 
Stahl toont nu door eenvoudige proeven aan, dat als men den 
afvoer belet, het geelworden vertraagd wordt. Een afgesneden blad 
wordt langzamer geel dan een dat nog aan den tak bevestigd is, ook 
al is die tak zelf afgesneden . Afgesneden deelen, b.v. helften van blaadjes 
van de Acacia zijn nog groen als het overige reeds geheel geel is. Snijdt 
men in een blad van Ginkgo enkele nerven door, dan blijft het deel 
daar boven groen, als het overige geel wordt. Men kan de proef op 
allerlei wijzen varieeren. 
(E. Stahl Zur Biologie des Chlorophylls. Jena 19(X>.) D. V. 
Bacillus coli deelt zich niet onder 10° C. ; met toenemende tempera- 
tuur groeit de snelheid der deelingen snel aan tot 37° C. Dan blijft de 
snelheid ongeveer dezelfde tot 45° C. om dan zeer snel te dalen en 
ongeveer bij 49° C. op te houden. Bij het maximum van groei vindt 
elke 17 minuten onder overigens gunstige omstandigheden eene deeling 
plaats. M. A. Barbee, die deze resultaten verkreeg, vond dat onder 
gelijkblijvende levensvoorwaarden de snelheid tot de 3óe deeling en langer 
onveranderd blijft. Maar om terstond in het begin der proeven die 
normale snelheid te bereiken, moet men uitgaan van individuen, die 
aan de te onderzoeken omstandigheden vooraf reeds gewend zijn. 
Een betrekking tusschen beweeglijkheid en snelheid van vermenig- 
vuldiging schijnt er voor deze bacterie niet te bestaan. 
Elke proef werd met één enkel individu aangevangen. 
(Journal of infectious diseases VoL: 5 2so. 4, Oct. 1908, p. 379.) D. v. 
