WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
.51 
bereikt heeft, n.1. Vaoo niM. kwikdrukkin^ in een buis rnet lucht. Daar- 
door kan hij niet weten of Dufour wel dezelfde stralen heeft kunnen 
onderzoeken. 
Omtrent Düfour’s opmerking, dat Becquerel ook wel aan zijn ver- 
klaring gedacht heeft, maar ze verwierp, omdat hij uitging van het 
vooropgevatte denkbeeld, dat de kanaalbundel komende van C noodig 
was voor de vorming van den afwijkbaren bundel, zegt Becqüerel, dat 
hij toch geschreven had : » Wanneer de kanaalstralen door de hoofdka- 
thode gegaan zijn, spelen zij eveneens een voorname rol, ivant de opheffing 
van den stroom, die van A komt, of een te sterke verzwakking van dien 
stroom, veroorzaakt het verdwijnen van den afivijkbaren positieven hundel. « 
Becquerel zegt : 
»Het geldt hier dus niet een vooropgevat denkbeeld, maar een waar- 
genomen feit. Ik ben verbaasd, dat Dufour geen aandacht geschonken 
heeft aan den door mij aangehaalden volzin. Deze opmerking is alleen 
reeds voldoende om het verschil vast te stellen tusschen de door Du- 
four en door mij waargenomen verschijnselen. 
Overigens wil Becquerel niet beweren, dat de hypothese van de po- 
sitieve electrons de alleen mogelijke is. Hij heeft ze vooral gesteld, 
omdat ze niet alleen de door hem waargenomen proef verklaart, maar 
ook een aantal nieuwe magneto-optische verschijnselen, alsmede ook 
vroeger bekende, zooals de electrische en thermische geleidbaarheid 
der metalen en het verschijnsel van Hall. Becquerel oordeelt, dat de 
hypothese van de positieve electrons misschien slechts voorloopig de 
feiten verklaart, maar dat zij vooreerst de eenvoudigste is en dat hij 
geen reden heeft ze te wijzigen. 
In de aflevering van 8 Maart der Comptes Rendus p. 622 weerspreekt 
Dufour de opmerkingen van Becquerel. Hij heeft zelfs nog een paar 
proeven genomen om zijn standpunt te bevestigen, en zegt, dat hij wel 
degelijk onder dezelfde omstandigheden, b.v, van de drukking, gewerkt 
heeft. Dientengevolge houdt hij vol, dat de door J. Becquerel waar- 
genomen stralenbundel toegeschreven moet worden aan een secondairen 
stroom, gevormd door een kanaalsfcroom. B. 
CHEMIE. 
Toetsing van de wet van Lavoisier Jarenlang heeft Landolt 
zich bezig gehouden met onderzoekingen aangaande de juistheid der 
vermaarde wet van Lavoister. In 1906 (Alb. d. Nat., 1906, Bijbl. 62) 
was hij tot het besluit gekomen, dat deze wet, zooals vele andere, slechts 
