62 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
de storingen, die zij in haren loop van de groote planeten ondervindt, 
een variatie van vijf jaar — van 74 tot 79 jaar — kunnen te weeg 
brengen. 
Tot 240 jaar v. C. zijn thans de kometen-verschijningen nagegaan, 
die op periodiciteit wijzen, maar voor 12 v. C. is er geene die aan- 
leiding geeft haar met die van Halley identisch te achten; van deze 
vindt men in de Chineesche jaarboeken eene uitvoerige beschrijving. 
De heer Ckommelin houdt het voor zeker, dat de komeet dit jaar 
weder zal gezien worden zoodra het sterrebeeld Orion, waarin zij thans 
zich moet ophouden, in het najaar van dit jaar zal zijn waartenemen. 
In Januari of Februari 1910 zal zij met zwakke kijkers, ja zelfs met het 
bloote oog zichtbaar zijn. 
Om te toonen hoe groot een verschil er bestaat tusschen de snel- 
heden in het aphelium en in het perihelium, wijst de heer Ckommelin 
er op dat ongeveer de halve periode, van December 1856 tot April 1889 
door de komeet besteed werd aan het kleine eindje baan, dat buiten 
Neptunns ligt; een even groot stuk wordt in het perihelium in twee 
jaar doorloopen. 
Neemt men aan dat de doorgang door het perihelium den 16den April 
1910 zal plaats hebben, dan zal de komeet gedurende eenige dagen na 
den 17den Mei op haar helderst zijn; haar afstand van de aarde bedraagt 
dan 12 millioen Engelsche mijlen. (1 E. M. = 1.61 K. M.) 
(Aature, April 22, p. 229) v. d. v. 
NATUURKUNDE. 
Verdichting van radiumemanatio. E. Rutherford, Philosophical 
Magazine (6), 101, Mei 1909, p. 723. Reeds in 1903 toonden Rutherford 
en SoDDY, dat de emanatie van radium bij een temperatuur van om- 
streeks — 150^^ C. verdicht werd uit de gassen, waarmede ze vermengd 
was. Toen ter tijde waren slechts kleine hoeveelheden van radiumprae- 
paraten verkrijgbaar, zoodat de partiëele drukking der emanatie in de 
daarmede gemengde gassen zeer gering was. Met grootere hoeveelheden 
radium hebben Ramsay en Cameron waargenomen, dat de in een glazen 
buis door vloeibare lucht verdichte emanatie geregeld verdampte door 
uitpompen, waaruit blijkt, dat de emanatie bij die lage temperatuur een 
merkbare dampspanning had. Rutherford vond, dat de verdamping 
bij het uitpornpen snel toeneemt als de temperatuur van de emanatie- 
buis die van de volledige vervluchtiging der emanatie nadert. 
