78 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
uit het eerste op de hechtschijfjes, drukt deze op haar thorax en zuigt 
honing totdat zij daarop vastgekleefd zijn. Achteruitkruipend trekt zij 
nu de pollinien uit de hokjes en laat tenslotte het rostellum met 
de leege hokjes zoo omlaag vallen, dat zij vlak voor den stempel komen 
te liggen en den toegang tot dezen zóó afsluiten, dat een tweede bij 
dien niet bereiken kan. Had de eerste bij reeds stuifmeel medegebracht, 
dan kan de bloem bestoven zijn, was dit niet het geval, dan is zij voor 
de fructificatie geheel verloren. 
Daarbij komt, dat het stuifmeel der eigene bloem en dat van andere 
bloemen van hetzelfde individu op den stempel onwerkzaam zijn ; kunst- 
matig er op gebracht laat het de bloemen verwelken, zonder dat het 
vruchtbeginsel aanzwelt. Stuifmeelklompjes van andere individuen be- 
werken daarentegen normale vruchtzetting. 
(A. F. G . Kerr. Proceeding Royal Dublin Society 1909). d. v. 
CHEMIE. 
Het Purper der Oudheid. — Uit het onderzoek van den afvai van 
antieke purperfabrieken (gevonden in Zuid-Italië, Griekenland, Noord- 
Afrika, Syrië) en uit de beschrijving van Plinius heeft men afgeleid, dat 
het in de Oudheid hooggeschatte purper verkregen werd uit de tot de 
buikpootige weekdieren behoorende Murex brandaris en M. trunculus. 
Wellicht ook uit Murex erinaceus en Purpura haemastoma . 
Reeds Schünck en Letellier, die evenwel uitgingen van den in de 
Noordzee levenden purperhoorn (Purpura lapillus), wezen op de groote 
overeenkomst der kleurstof met indigo en P. FRiEDLaNDER toonde aan 
dat zij tot de door hem bestudeerde „indigoïde” kleurstoffen behoorde 
{Monats-Hefte f. Ch. 28, 991). 
De laatstgenoemde heeft nu niet minder dan 12000 stuks van Murex 
brandaris op de kleurstof verwerkt. Ze waren door tusschenkomst van 
het Zoölogisch Station te Triëst uit de Adriatische Zee opgevischt. 
De kleurstof werd bereid door uitsnijden van de klieren, deze op 
filtreerpapier uittestrijken en aan het zonlicht bloottestellen. Het papier 
werd nu in matig verdund zwavelzuur (1:2) gebracht en daarmee een 
1) Deze, tusschen darmkanaal en kieuw gelegen, zonderen een slijmerig, geelachtig vocht 
af, dat in het zonlicht geel, groen, enz. en ten slotte purperrood tot paars wordt. 
