80 
WKTENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
en Purpura’s eveneens 6,6-dibrooraindigo leveren. Hoogst belangrijk zal 
voorts het onderzoek zijn naar de manier waarop uit het kleurlooze 
kliersap in het zonlicht de kleurstof ontstaat. 
{Ber. d. D. Chem. Ges. 42, 765--770). R. s. tj. m. 
In verband met laatstgenoemde belangrijke vraag zij hier nog het 
volgende in herinnering gebracht. 
Gedurende de werking van het zonlicht op het nagenoeg kleurlooze 
purpersap, neemt men een hoogst onaangenamen reuk waar, die alle on- 
derzoekers met dien van knoflook, sommigen bovendien met dien van 
asa foetida vergelijken. Volgens Letellier (C. E,., 111, 307, — 1890 — ) 
is die toe te schrijven aan een zwavelverbinding, waarschijnlijk zwavel- 
allyl, wellicht gemengd met cyaan-of sulfocyaanallyl. Naar Schunck 
{Ber. 12, 1358 — 1879 — ) vond, geschiedt de kleurvorming ook in een 
atmosfeer van waterstof of stikstof, zelfs in het luchtledige. 
Volgens R. Dubois {Chem.*’ Centr. BI. 1902, I. 535 en 1903, I. 473) 
die Murex brandaris en later ook Purpura lapillus onderzocht, zou het 
kliersap een enzyme bevatten, dat hij purpurase noemt, en dat in het 
licht door een reductieproces de kleurstof zou doen ontstaan, of liever 
de kleurstoffen. Want op gezag van Letellier neemt hij er twee aan : 
een roode en een blauwe, die de verschillende purpurslakken in afwis- 
selende verhoudingen zouden opleveren. 
Werking van gedistilleerd water op zilver. Kookt men, volgens 
Margherita Traube-Mengarini en Alberto Scala, in een zilveren 
schaal, die spaanders van hetzelfde metaal bevat, langen tijd zuiver 
water, dan wordt dit troebel met paarsroode tint, als men het nog heet 
in een vat van gewoon glas giet. Daarentegen blijft het bij bekoeling 
in zilver of porselein volkomen helder. Er is derhalve in het water een 
colloïde aanwezig, dat uitvlokt door toedoen van stoften, die in de 
hitte uit het glas vrij komen. Uitvlokking van een kleurlooze stof ge- 
schiedt ook, als men zouten of zuren toevoegt en wel is het zilver dat 
zich afzet. Zwavelwaterstof kleurt de colloïdale oplossing zwartachtig. 
Deze heeft onder het ultramikroskoop het colloïdale oplossingen ken- 
merkende voorkomen. Voorts ontleedt de oplossing zelfs zeer verdund 
waterstofperoxyde . 
Een gelijksoortige proef met platina genomen viel twijfelachtig uit. 
{Chem. Zentr. II, 179) R. s. tj. m. 
