WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
87 
kleurstof onderzocht om na te gaan of deze, die eveneens fluoresceert, 
ook de zelfde photodynamische werkingen uitoefent. Alcoholische 
extracten van allerlei groene plantendeelen dienden als uitgangspunt, 
en de werkingen op Paramaecium en roode bloedlichaampjes waren over- 
eenkomstig de zooeven aangegevene. Het daartoe vereischte licht om- 
vat juist die stralen van het spectrum die de koolzuur-assimilatie in 
het levende bladgroen bewerken, zoodat aangenomen mag worden dat 
de bedoelde photodynamische werking van het chlorophyl bij dit proces 
een belangrijke rol speelt. Men mag aannemen dat daardoor het licht 
in dien vorm van arbeidsvermogen wordt omgezet, die voor de ont- 
leding van het koolzuur noodig is. 
[Jahrb. f. Wiss. Bofanik. Bd. XLVI Heft 4, blz. 599.) d. v. 
Heliotropie van wortels. — Linsbauer en Vouk hebben gevonden 
dat de kiemwortels van Raphanus sativm en Sinapis alha, die bekende 
voorbeelden voor negatieve heliotropie zijn, zich juist andersom ge- 
dragen, wanneer men ze bij een eenzijdig invallend licht van zeer ge- 
ringe intensiteit onderzoekt. Zij buigen dan hunne toppen langzaam 
maar duidelijk naar het licht toe. Dit geschiedt zoowel bij onderzoek 
in water als in vochtige lucht. Maar een zeer geringe vermeerdering 
van de intensiteit van het licht is in den regel voldoende om de posi- 
tief heliotropische reactie te doen ophouden, en de negatieve in de 
plaats te doen treden. 
[Ber. d. d. hot. Ges. Bd. XXVII, blz. 151). D. V. 
Permeabiliteit van het protoplasma. — W. W. Lkpeschin heeft 
onderzocht of misschien door een langzaam intredende plasmolyse, of 
door veranderingen in de concentratie der plasmolyseerende oplossingen 
de permeabiliteit van het protoplasma voor de gebruikte oplossingen 
verandert. M. a. w. of het protoplasma in dit opzicht tijdens de proeven 
in geheel den zelfden toestand verkeert als gedurende het normale 
leven . 
Hij gebruikte Sp/rcr/ym-draden in oplossingen van rietsuiker en gly- 
cerine, voor welke laatste stof het protoplasma in niet onaanzienlijke 
mate permeabel is. Hij mat de lengte en den groei van een draad ge- 
durende een uur in een ongeveer isotonische suikeroplossing, verving 
deze daarna door een glycerine-oplossing die eveneens omstreeks isoto- 
nisch was, liet haar een uur inwerken en bepaalde daarop weer den 
groei in de suiker-oplossing. Neemt men aan dat de groei in de glycerine 
gelijk is aan het gemiddelde van den groei er voor en na, dan is de 
meerdere verlenging in dat uur te beschouwen als een gevolg van het 
