WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
91 
overeen met de uitspraken van Möbiüs, die als zetel van het mathe- 
matische talent het voorste gedeelte der derde linker voorhoofdswinding 
aanwees; derhalve zouden alle menschen, die over buitengewone mathe- 
matische vermogens beschikken, zich kenmerken door een duidelijk 
voorspringen van den voorhoofdshoek, van den uitlooper van het voor- 
hoofdsbeen naar het jukbeen, waarachter het voorste deel der r>e voor- 
hoofdswinding gelegen is. Ook Heinhaus vertoont dit, alsook het door 
Möbius voor mathematici als karakteristiek beschreven recht (niet zooals 
gewoonlijk boogvormig) oploopen van de buitenste helft van den rand 
der oogholte. 
[Archiv. f. Anthropologie, VIII, 1909, 1. 2). A. s. 
Parabiose. Bijl refereert hoe, nadat vroegere proefnemingen om 
warmbloedige dieren door huidbruggen te vereenigen vrijwel mislukt 
waren, het aan Sauerbruch en Heyde gelukt is om konijnen, ratten 
of muizen blijvend aan elkaar te verbinden. Door proeven op dergelijke 
parabiotische dieren konden zij aantonnen, dat verschillende stoffen van 
het eene dier in het andere overgingen, terwijl ook bleek, dat sommige 
organen vicarieerend konden werken. 
Friedberger en Nassetti {Zeitsch. f. Inimunitatsforschwig, II, 509), en 
ook Ranzi en H. Ehrlich (ibid., III, 38) hebben proeven metpaiabio- 
tische dieren medegedeeld. Zij openden de buikholten en hechtten dan 
de beide dieren aan elkaar, zoodat de peritoneaalholten communiceer- 
den, peritoneum aan peritoneum, spier aan spier en huid aan huid. 
Werd nu, zooals Ranzi en Ehrlich deden, een der dieren soortvreemd 
serum ingespoten, dan was dit na 3 dagen in het bloed van zijn kame- 
raad aan te toonen. Hetzelfde was het geval met trypanozomen ; niet 
daarentegen met sterk werkende vergiften, zooals slangengif. Ook ver- 
giften met bizondere affiniteit tot het zenuwstelsel, tetanustoxine en 
lyssa, waren onwerkzaam voor het niet ingespoten dier. 
Ranzi en Ehrlich, die antigeen onderhuids toedienden, vonden dat 
de antistoffeiivorming slechts plaats vindt in het ingespoten dier, hetwelk 
zijn kameraad dan passief immuniseert; Friedberger en Nassetti, die 
antigeen intraveneus inspoten, maken daarentegen uit hun proeven, 
waarbij parabiotische dieren, na immunisatie van het eene, weer geschei- 
den worden, de gevolgtrekking, dat antigeen reeds binnen 24 uur in het 
andere dier is overgegaan, dat zich dan ook actief immuniseert. Allen 
zijn van meening dat de overgang van stoffen niet alleen langs de 
bloedbaan geschiedt; de lymphbanen worden als belangrijk beschouwd, 
alsook de buikholte. 
[Tijdschr. v. Oeneesk., 28 Aug. ’09.) 
A.S. 
