2 PRIEDRTCH HETNCKE’s ONDERZOEKINGEN OVER DEN HA.RTNG. 
Anüersson was omstreeks het midden der achttiende eeuw burge- 
meester van Hamburg en beschikte in die kwaliteit over tal van 
min of meer ofiicieele gegevens betreffende de haringvangst in ver- 
schillende landen. Hy kwam door redeneeringen , gebaseerd op deze 
gegevens , tot de slotsom , dat het ware vaderland van den haring 
de zeeën rondom de Noordpool moesten zijn. In zijn voorstelling 
brengen zij daar den langen , somberen winter door , diep verscholen 
onder het ijs. In het voorjaar evenwel trekken zij zuidwaarts, langs 
Ijsland, terwijl een groote school langs de Noorsche kust zwom. 
Deze verdeelt zich , zuidelpker gekomen , in verschillende takken , 
waarvan er een ter weerszijden van de Engelsche kusten omlaag ging 
tot in het Kanaal , terwijl andere de Oostzee binnen en langs de 
Hollandsche kust trokken. Op deze zwerftochten plantten zij zich voort 
en zochten tegen den winter, in gezelschap van de inmiddels geboren 
jongen het hooge Noorden weer op. Aldus is , in korte woorden , de 
hocfdinhoud der ANDERSsoN’sche theorie, die overigens op de in het 
algemeen juiste waarneming berust , dat de haring zich aan de ver- 
schillende kusten , waar hij voorkomt , steeds eerst in het noorden 
vertoont en later al zuidolijker gevangen wordt. Ik vermeld haar 
hier , omdat wij , wat van gewicht is , aanstonds zullen zien , dat zij 
lijnrecht staat tegenover de latere , juiste opvattingen omtrent den 
aard en de herkomst der haringscholen. 
Gelijk uit het voorafgaande bij nader overleg duidelijk blijkt , gaat de 
ANDERSsoN’sche theorie uit van de veronderstelling, dat alle haringen 
feitelijk deel uitmaken van één grooten zwerm , en wordt aan den 
haring stilzwijgend het vermogen toegekend in betrekkelijk korten 
tijd enorme afstanden af te leggen. 
Het is de groote verdienste geweest van den ouden mark elieser 
BLOCH in het eerste deel zyner »Oekonomische Naturgeschichte der 
Fische Deutschlands in 1782 verschenen, deze zwakste punten der 
ANDERSsoN’sche theorie het eerst te hebben aangetoond en weerlegd. 
Later, in de eerste helft der vorige eeuw , zyn het vooral Zweedsche 
zoölogen geweest (nilsson , malm , ekström e. a.) , die op grond van 
talrijke faunistische onderzoekingen de eenheid van alle haringen 
hebben bestreden. Zij toonden aan , dat een haring en een haring 
twee zpn , dat bijvoorbeeld de haring, die in de scheren van Stock- 
holm gevangen wordt , een in alle opzichten ander dier is , dan de 
haring , die op de kust van Bohuslan thuis hoort. Hun meening was , 
dat elk zeegebied zijn eigen lokaalvorm bezit, die nooit verre zwerf- 
