FlUEDllICH HEINCKE’s ONDERZOEKINGEN OVER DEN IIaRING. 
7 
men, totdat er ten slotte nagenoeg geen kenmerken gevonden worden, 
die , hoewel ze als specifieke gelden , geen ontwijfelbare overgangen 
vormen zelfs tusschen verwante soorten. 
Het ligt voor de hand , dat het met deze ervaring onbegonnen 
werk was, op de traditioneele manier te trachten haringrassen te 
beschrijven. 
Deze moeilijkheid bracht heincke er toe een sinds jaren in de 
anthropologie gebruikelijke methode van onderzoek , namelijk de 
statistische, toe te passen bij de studiën zjjner haringen en sprotten. 
In plaats van slechts weinige individu’s van een bepaalde vind- 
plaats te onderzoeken , nam hij zonder keuze , voor de hand weg , een 
zoo groot mogelijk aantal en onderzocht elk op een zoo groot moge- 
lyk aantal kenmerken. 
Nu leent zich , door zijn eigenaardige levenswijs , de haring (en 
evenzeer de sprot, dien heincke, ter vergelijking, steeds zijn bijzondere 
aandacht is blijven schenken) toevallig uitstekend tot een dergelijk 
statistisch onderzoek. Immers het was sinds lang bekend , dat de haring 
in bepaalde jaargetijden scholen vormt, die uit individu’s van gelijken 
of nagenoeg gelijken leeftijd bestaan en op bepaalde , min- of meer 
in eikaars nabijheid gelegen plaatsen van gelijke of nagenoeg gelijke 
bodemgesteldheid en in water van ongeveer dezelfde temperatuur en 
zoutgehalte, meestal in de onmiddellyke nabijheid eener kust, zich 
komen voortplanten. Nadat de paaitijd voorbij en de kuit gelegd is , 
verdwijnt de geheele zwerm , om in een volgend jaar omstreeks den- 
zelfden tijd met hetzelfde doel weer te verschijnen. Zulke haring- 
scholen noemt men paaizwermen en tal van visschen vormen , evenals 
'de haring, in den voortplantingstijd dergelijke scholen. Zulk een 
haring-paaizwerm nu vormt als het ware de eerste , de elementaire 
systematische kategorie van den haring. Men kan veilig aannemen , 
dat de ongeveer even groote individu’s van zulk een paaizwerm 
ongeveer even oud en ten innigste aan elkaar verwant zijn en het 
is derhalve een zeldzaam gelukkig idee van heincke geweest, deze 
paaizwermen als uitgangspunt voor zijn rassen-onderzoek te kiezen. 
Daar het heincke in de eerste plaats te doen was om exakte , 
geen tegenspraak duldende , uitkomsten , koos hij onder de nader te 
bestudeeren kenmerken van zijn haringen voornamelijk zulke, die 
gemakkelijk in maat of gewicht , in cijfers dus , kunnen worden 
uitgedrukt. Deze cijfers of getallen laten zich gemakkelijk en licht 
