FRTEDRICM HEINCKE’s ONDERZOEKINGEN OVER DEN HARING. 
13 
wervels, dat by den haring gemiddeld 56, by den sprot daarentegen 
gemiddeld 48 bedraagt , of wel het aantal kielschubben vóór de buik- 
vinnen (gemiddeld 28 tegen 22), of het aantal pylorus-aanhangsels 
(22 tegen 8). Want er zijn ontwijfelbare haringen en echte sprotten 
elk met 50 wervels, 24 kielschubben vóór de buikvinnen en 10 
pylorus-aanhangsels. Menigeen zou geneigd zijn , zulke individu’s als 
bastaarden te beschouwen. Doch ten onrechte: zulke haringen en 
sprotten zijn zelfs niet inniger verwant dan andere , die ten opzichte 
van de genoemde kenmerken groote verschillen vertoonen. Integen- 
deel ; zij blijken echte haringen en ontwijfelbare sprotten te zijn door 
de> typische kombinatie van al hun kenmerken. Deze kombinatie 
wordt beheerscht 'door den regel, dat, wanneer twee individu’s van 
verschillende soorten (of rassen) in een of meer eigenschappen ste^k 
op elkaar gelyken of met elkander overeenkomen , er steeds andere 
gevonden worden , waarin zij des te meer van elkaar verschillen. 
Door langdurige en uitgebreide onderzoekingen is heincke er in 
geslaagd de wet te ontdekken , die deze verdeeling der kenmerken 
op het individu beheerscht. 
Na het onderzoek van talrijke haringen en sprotten op een zoo 
groot mogelijk aantal verschillende kenmerken vond hij , dat de ver- 
schillende eigenschappen van een enkel individu ten opzichte harer 
afwijkingen van het ideale gemiddelde op ongeveer dezelfde wijze ge- 
groepeerd zijn als de verschillende individu’s van een bepaald ras ten 
opzichte van een enkel kenmerk. Of korter gezegd : alle kenmerken 
van een individu gedragen zich ongeveer als alle individu’s van 
eenig ras ten opzichte van éénzelfde kenmerk. 
Op grond van wiskundige beschouwingen , die hier evenwel on- 
mogelijk in het kort uiteengezet kunnen worden , heeft heincke nu 
ten slotte uit bovenstaanden regel een middel afgeleid om te bepalen , 
tot welk der reeds bekende en voldoende beschreven rassen een 
willekeurig gegeven individu behoort. Men bepaalt daartoe de som 
der kwadraten van de afwijkingen der verschillende kenmerken van 
het individu van de gemiddelden dier kenmerken bij alle in aan- 
merking komende ragsen. Het individu behoort dan tot dat ras, 
waarvoor de som der kwadraten van de afwijkingen het kleinst is. 
Zoodoende is, althans voor de meeste gevallen, een zeker middel 
gegeven om te bepalen, tot welk ras een gegeven individu behoort 
en hiermede de mogelijkheid , wat ons punt van uitgang was , om 
de haringen op hun periodieke zwerftochten te volgen. 
