16 FRIEDRICH HEINCKE’S ONDERZOEKINGEN OVER DEN HARING. 
zondere levenswijze staat in het nauwste verband met den aard van 
zijn voedsel , dat hoofdzakelijk uit Copepoden en andere plankton- 
organismen bestaat. 
De haring is, als soort, Clupea harengus L., noch aan een bepaald 
zoutgehalte van het zeewater , noch aan een bepaalde temperatuur 
gebonden , noch ook aan een specifiek voedsel. 
De haringmoeder legt , in tegenstelling met haar naaste bloedver- 
wanten , eieren , die aan den bodem vastkleven. Zij moet derhalve 
ter wille van de voortplanting bepaalde plaatsen met geschikten , meest 
zandigen bodem opzoeken. Zulke plaatsen noemt men paaiplaatsen. 
Met dat doel trekken de haringen zich in dichtere scholen samen , 
die men paaizwermen noemt. De diepte dezer paaiplaatsen kan varieeren 
van 1 tot 100 meter, de tijd, waarop de teelt plaats heeft kan in 
alle maanden van het jaar vallen , de temperatuur van het water , 
waarin de harinkjes zich ontwikkelen van 3 tot 30 graden bedragen. 
Al deze kondities zijn verschillend voor de verschillende rassen. 
Binnen de grenzen van een klein gebied keeren de levensverschijn- 
selen van de haringen , die er thuis hooren , jaarlijks periodiek weer. 
In de Zuiderzee bij voorbeeld hebben de haringen jaar in jaar uit 
hun bepaalde paaiplaatsen , zijn gebonden aan een bepaalde tempera- 
tuur en een bepaald zoutgehalte van het zeewater , zijn regelmatig 
de eene maand hier, de andere daar te vinden, kortom, al de voor- 
waarden , die bij den haring als soort door het gansche woongebied 
alle mogelijke afwisselingen vertoonen , zijn voor den haring als 
lokaalvorm, zpn voor het haringras constant. 
Elke geslachtsrijpe haring legt slechts eenmaal per jaar eieren. De 
paaitijd duurt in den regel twee maanden. De duur der ontwikkeling 
van het ei is, evenals bij andere visschen , in hooge mate af hankelpk 
van de temperatuur van het omringende water. De ontwikkeling gaat 
sneller in betrekkelijk warm water en duurt langer in kouder. Het- 
zelfde geldt voor de ontwikkeling der uit het ei geslopen jongen. 
Deze doorloopen een zoogenaamd larvenstadium , alvorens zij de ge- 
daante , het schubkleed en den daaraan verbonden zilverglans van den 
volmaakten jongen haring hebben aangenomen. Bij kustharingen loopt 
de geheele ontwikkeling gewoonlijk in 3 a 4 maanden af, bij najaars- 
haringen zijn daarvoor in den regel 7 tot 8 maanden noodig. 
Voorjaarsharingen en najaarsharingen zijn de twee groote groepen, 
waarin men alle bekende haringrassen kan samenvatten. Hoe groot 
het onderscheid tusschen de verschillende rassen onderling ook moge 
