HET ONDERZOEK VAN Pl.ANTENZTEKTEN. 
21 
van wat de regeering deed door proefstations , enz. ; maar de Staat 
steunt nog weinig of niet het wetenschappelijk onderzoek op het ge- 
bied dat land- en tuinbouw raakt, en dat onderzoek is onmisbaar om 
goede uitkomsten te verkrijgen. Nergens beter heeft men de be- 
teekenis van het wetenschappelijk onderzoek voor de landbouwpraktijk 
ingezien dan in het praktische Amerika; maar ook in Engeland, 
Duitschland , Italië , Rusland , Zweden , enz. is men belang gaan stellen 
in de studie van plantenziekten en schadelijke dieren. In elk van die 
landen echter werkte men op eigen gelegenheid , volgens een ander 
plan , en van samenwerking, zoo noodig om goede resultaten te krijgen , 
was geen spoor te ^bemerken. Met het doel om een band te vormen 
tusschen de wetenschappelijke werkers in verschillende landen op ’t 
gebied van de leer der plantenziekten en der schadelijke dieren, maar 
ook tusschen de mannen der wetenschap en de praktische planten- 
telers in ieder afzonderlijk land , werd in een vergadering van het 
internationale congres voor Landbouw en Houtteelt , in September 
1890 te Weenen gehouden, een internationale phytopathologische 
(plantenziektenkundige) commissie gevormd. Daarin namen voor ons 
land plaats Prof. hugo de vries van Amsterdam en dr. j. ritzema 
BOS van Wageningen en voor Nederlandsch Indie dr. treur van Bui- 
tenzorg. In Maart 1891 richtten de beide Nederlandsche leden een 
uitvoerig schrijven aan allen, van wie verwacht kon worden, dat zij 
belang zouden stellen in doel en streven der bovengenoemde com- 
missie ; met de uitnoodiging tot medewerking ten einde het wetenschap- 
pelyk onderzoek van de ziekten der kultuurplanten plaats te doen vinden 
in afzonderlijke proefstations, van staatswege in de onderscheidene lenden 
. te vestigen. Het beroep werd niet vergeefs gedaan en op 11 April 
reeds werd de Nederlandsche Phytopathologische vereeniging gesticht , 
onder voorzitterschap van den heer j. h. krelage , die in 1895 werd 
opgevolgd door dr. j. ritzema bos; thans telt zij 400 leden en 40 
donateurs. In ditzelfde jaar 1895 werd aan de algemeene vergadering 
kennis gegeven van het bestaan der Wülie-Commelin-Scholten-'èiichiing , 
en van de benoeming van dr. ritzema bos tot directeur. 
Nu had dus de bekwame Nederlandsche phytopatholoog een eigen 
laboratorium , waar hij zich wijden kon aan de wetenschappelijke 
bestudeering van de ziekten en beschadigingen onzer kultuurgewassen ; 
nu verscheen ook onder zijne redactie en die van den heer g. staes 
te Gent een tydschrift over plantenziekten en achtte het gemeente- 
bestuur van Amsterdam den wetenschappelijken arbeid van den 
