DE WAPENS DER GEWERVELDE DIEREN. 
37 
Bij velen wordt kleursverwisseling waargenomen ; die haar hoogte- 
punt bereikt heeft by de Cameleons , zeer trage en voorzichtige 
dieren , die alleen daardoor zich kunnen verdedigen. In den toestand 
van rust bezit het dier een groene kleur, meer of minder in over- 
eenstemming met het gebladerte; van grijs kan zij overgaan in grijs- 
achtig bruin tot zwart, van blauwviolet tot blauwgrijs, van bruin 
tot vleeschkleurig. Een zoogenaamd lokkende kleur — men denke 
hierbp aan de kleuren onzer bloemen , die tot lokmiddel dienen voor 
insecten — wordt bij eene Aziatische hagedis {Phrynocephalus mijstaceus) 
aangetrofifen. By dit dier komen aan de mondhoeken roode, bloem- 
achtige aanhangsels voor , waardoor waarschijnlijk vliegen en andere 
insecten gelokt worden. Hier wil ik tevens vermelden dat een schild- 
pad {Macrolemmys Temminckii) uit de zuidelijke staten van Amerika , 
wanneer zij hongerig is, haren bek opent en dan twee draden, die 
zich voor aan de tong bevinden , naar buiten steekt. Deze draden 
gelijken op wormen , die zich in een rotsspleet bewegen , en een 
prooi lokken. Het dier zelf blijft volkomen onbewegelijk en gelijkt 
op een met een groene stof bedekten steen. 
Ook dierlijke vermomming is niet uitgesloten. Een interessant 
voorbeeld van mimicry wordt gevonden bij de reeds vroeger ge- 
noemde mexicaansche Phrynosoma , welke onschuldige hagedis met 
haren kop als dien eener pad, met hare donkere kleur, met hare 
van stompe verhevenheden voorziene huid en met hare trage be- 
wegingen zeer levendig aan eene pad herinnert. En om deze over- 
eenkomst nog treffender te maken, komt bij deze hagedis, als zij 
wordt aangepakt, eene roode vloeistof te voorschijn. 
De Molochs, trage dieren , wanneer zij niet door vijanden vervolgd 
worden , dragen aan de rugzyde van hun lichaam onregelmatig ge- 
vormde schilden , die van een doornachtigen stekel zijn voorzien ; de 
grootste stekels worden als twee sterk gekromde horens ter weers- 
zijde van den kop aangetroffen. Soorten van het geslacht Uromastix 
(b.v. U. Spinipes) bezitten een saamgedrukten staart , die met vier- 
hoekige, meestal van doornen voorziene schubben is bekleed. Deze 
hagedis houdt haar verblijf in dorre rotsachtige streken , waar zij in 
de rotsspleten talrijke sluiphoeken vindt , die zij ook wel zelf in 
het zand graaft. Wanneer zij niet tijdig weet te ontkomen, dan stelt 
zij zich moedig te weer en brengt , zich verdedigend , haren vervol- 
gers gevoelige slagen met dien staart toe. 
Een sterk sprekend voorbeeld van kleursverandering in verband 
