44 
DE WAPENS DER GEWERVELDE DIEREN. 
een witte vacht en zyn ’s zomers anders gekleurd {Poolvos , Hermelijn , 
Lepus-variabilis). Alle kleine zoogdieren , die in de woestijnen leven , 
zijn grys- of geelachtig; de hazen ^ veldmuizen, enz. hebben eene kleur 
in overeenstemming met den bodem waarop zij leven ; het roodbruine 
Eekhoorntje komt in kleur vrijwel overeen met de schors; een wal- 
vischachtig dier van het geslacht Beluga is zóó gekleurd dat men 
het, in drijvenden toestand, voor een blok ijs zou aanzien. Vele 
dieren, die de bosschen bewonen, hebben op de huid ronde, lichte 
plekken , gelijk de zon die voortbrengt wanneer zij hare stralen schiet 
tusschen de bladen ; zij , die in het hooge gras en de rietbosschen 
leven , zijn voorzien van vertikale strepen , als de Tijgei's en sommige 
Antilopen. Een Vleermuis, die op Forraosa voorkomt, oranjekleurig 
en zwart, leeft op een boom, welks afvallende bladeren half oranje- 
kleurig, half zwart zijn; de Springmuizen zijn grauw als het zand, 
waarop zij zich, als schaduwen, springend bewegen ; de , geel 
als de rotsen , waarin zij huizen ; een rustend Kameel , dat kop en 
hals lang heeft uitgestrekt , zal iemand , die het voor de eerste maal van 
op een afstand waarneemt, voor een ronden steenklomp houden. 
Sommige zoogdieren gebruiken als middel ter verdediging stin- 
kende vochten , die door z. g. stinkklieren worden afgezonderd. Zoo 
b. V. de Spitsmuis (Sorex), die doet denken aan een gewone muis. En 
niet alleen de mensch heeft zich door den uiterlijken vorm van dit 
dier op het dwaalspoor laten brengen , zóó zelfs dat hij dit getoond 
heeft in den naam , dien hij het dier gegeven heeft , maar ook de 
roofdieren met hun scherp gezicht laten zich bedriegen en vangen 
dikwijls spitsmuizen, denkend dat het gewone muizen zpn. De onaan- 
gename reuk brengt hun tot het besef hunner vergissing en zij laten 
hun prooi liggen. Alle spitsmuizen bezitten n. 1. óf aan de zijden van 
hun lichaam , óf aan den wortel van den staart zeer ontwikkelde 
klieren, die een stinkend vocht afzonderen, zoodra het dier in angst 
verkeert. Bij den Stinkdas (Mydaus) liggen die klieren , welke er als 
twee groote rimpelige zakken uitzien , die van kringspieren zijn voor- 
zien , naast den endeldarm. De stinkdas is een zeer onbeholpen dier 
dat , als het vervolgd wordt , als laatste redmiddel den inhoud dier 
klieren naar den vervolger spuit. Dit kleverig en hoogst vluchtig 
vocht vervult in korten tijd de geheele omgeving met een knoflook- 
achtigen geur , dien men onder den wind wel een half uur ver kan ruiken. 
Ook bij den Honigdas (Ratelus) zün dergelijke klieren aanwezig, maar 
zij verspreiden niet zulk een intensen stank als die der vorige dieren, 
