54 
TYCHO BRAHE. 
boven zijn beschreven , in gereedheid had , (om nu niets te zeggen 
van de waarnemingen der daaraan voorafgegane jaren), die bewaar 
als een zeer zeldzame en allerkostbaarste schat ; toch moge de God- 
delijke goedheid geven, dat ik misschien eens die alle in het licht 
geve en daaraan nog meerdere moge toevoegen. 
Uit al hetwelk blijkt, dat ik van mijn zestiende jaar af, my aan 
onafgebroken waarneming der sterren heb gewend en die gedurende 
bijna 35 achtereenvolgende jaren tot op heden heb voortgezet ; onder 
welke evenwel sommige zekerder en beter zijn dan andere. Want 
die, welke ik te Leipzig, in mijne kindsheid, tot op myn een en 
twintigste jaar heb volbracht , pleeg ik kinderachtig en twijfelachtig 
te noemen. Die echter , welke ik daarna tot op myn achtentwintigste 
jaar volbracht, heet ik jeugdig en middelmatig. De derde soort echter, 
die ik naderhand op Uraniënburg , op rijperen leeftyd , gedurende 
byna een en twintig jaren , tot in mpn vijftigste jaar , met die 
zeer nauwkeurige instrumenten voor het meerendeel gemeten heb , 
noem ik en acht ik: geldig en zeer betrouwbaar. Door welke ik 
ook bij voorkeur mij met al mijne krachten inspan de hernieuwing 
der sterrenkunde te grondvesten en op te bouwen , ofschoon ook 
sommige van de waarnemingen uit vroegere jaren daartoe niet 
weinig kunnen bijdragen. Wat wp met dit doel tot heden met Gods 
hulp hebben volbracht en bewerkt en wat , door de goedheid van 
dezelfde Godheid , nog verder volbracht en bewerkstelligd worden 
moet, komt op het volgende neer: 
Hier eindigt de eigenlijke levensbeschrijving; wat er verder volgt 
is eene duidelijke uiteenzetting van hetgeen op dien tijd in de weten- 
schap voor en achter de hand lag. Het standpunt der toenmalige 
wetenschap wordt er scherp in omlijnd. 
Het blykt dus dat tycho brahe deze herinneringen uit zyn vroegere 
leven heeft neêrgeschreven kort nadat hij, in het voorjaar van 1597, 
Uraniënburg had verlaten , een stap waartoe hij meende te moeten 
besluiten, toen christiaan iv , die in 1596 zijn vader was opgevolgd 
en in liefde voor de wetenschap ver by frederik achterstond, zijn 
jaarlijksch crediet wilde beknibbelen. Schoon zelf voor dien tijd een 
rijk man — in dien zelfden zomer leende hij nog 10000 thaler 
(ƒ28,500) aan den hertog van Mecklenburg — kon hij uit eigen 
middelen niet voorzien in de groote kosten , die het leven van zijn 
gezin en dat van zijn staf op Hven na zich sleepte. Na eenigen tijd 
