56 
TYCFIO BRAIIE. 
van zyn onvermoeid streven geformuleerd hebben gezien in kepler’s 
eerste wet. En merkwaardig genoeg, hij zou het dan tevens hebben 
beleefd, hoe zijne, in dien tijd onovertroffen waarnemingen alleen 
in staat zijn geweest de kroon te zetten op het stelsel van copernicüs , 
zpnen grooten tegenstander. Want tycho had het niet aan gedurfd, 
de aarde te rukken van het voetstuk , waarop oudheid en middel- 
eeuwen haar hadden gesteld. Naar zijn stelsel, het Tychonische , was, 
zooals ook blijkt uit zijn levensbeschrijving, de zon een planeet, 
die , met de overige en met de maan zich om de aarde bewoog. De 
door TYCHO op zijn sterfbed tegenover den toen dertigjarigen kepler 
uitgesproken wensch, dat deze, bij de bewerking der planetentheorie, 
het Tychonische stelsel tot grondslag zou nemen, had deze niet kun- 
nen vervullen; toch wees hij, toen hp zijn weik in het licht gaf, 
er met nadruk op , dat enkel en alleen de voortreffelijke waarne- 
mingen van TYCHO in staat waren geweest hem de ellipticiteit van 
de Marsbaan te doen herkennen. 
Haarlem, 14 November 1901. 
DE KALONGS OF VLIEGENDE HONDEN. 
Weinig dieren van onzen Indischen Archipel hebben misschien zoo 
zeer de verbeeldingskracht gaande gemaakt als de Kalongs of Vlie- 
gende Honden , de reusachtige vledermuizen , voorgesteld als de af- 
schuwelpkste monsters en harppen , die den slapenden reiziger het 
bloed uitzogen terwijl zy , met verfijnde wreedheid of listige bereke- 
ning, hem in den warmen nacht met hunne groote vlerken koelte 
toewuifden , ten einde hem te vaster te doen slapen. 
In werkelijkheid zijn de Kalongs , zooals wij zullen zien , de vreed- 
zaamste dieren , maar onze oude zeevaarders waren van afschuw ver- 
vuld over dit dier. 
De orde der Vleermuizen wordt in drie groepen verdeeld , waar- 
van de eerste, die der vruchten-etende Vleermuizen, slechts één 
familie bevat, n.1. die der Vliegende Honden [Pteropina), waarvan 
tot heden tien soorten bekend zpn , welke in onzen Indischen Archi- 
pel voorkomen. 
