58 
DE KALONGS OF -VLIEGENDE HONDEN. 
grootte van den Kalong niet 40 maar 54 cM. is , wat het aanmer- 
kelijke verschil geeft van ruim ^ 4 . 
De Kalong is slank gevormd , het lichaam langwerpig , de kop 
eveneens. De vlieghuid is zeer breed en groot. De beharing van de 
bovendeelen is kort en over het geheele lichaam bruinachtig zwart 
van kleur, donkerder op de borst en lichter op den rug. In het 
algemeen is de beharing niet dicht; het dichtst is zij om den hals 
minder op den buik en nog minder dicht op den rug. 
De Kalong bewoont de eilanden Java, Sumatra, Ceram , Ternate, 
Amboina, Banda en Timor, waar hp overal in groot aantal voor- 
komt, in de uitgestrekte wouden evenzeer als ook in de kampongs. 
Zp komen tot eene hoogte van 3000 a 4000 voet boven de opper- 
vlakte der zee voor in de valleien van het binnenland langs de oevers 
der rivieren , doch in de bergachtige streken ziet men ze op diezelfde 
hoogten niet , ten minste niet op den dag. Hij is een gezellig levend 
dier, dat in troepen van honderden ja soms duizend stuks bpeen leeft. 
Muller verhaalt hieromtrent: 
»De massa, welke zich om te slapen aan de takken der boomen 
ophangt, is dikwijls zóó groot, dat wij ze meer dan eenmaal aan- 
zagen voor cocosnooten. Schiet men er dan onder, dan wordt binnen 
enkele oogenblikken de lucht letterlijk verduisterd door de menigte 
Vliegende Honden. Aan één boom telden wij er eens meer dan 500. 
Des avonds zag men ze in de lucht als een bijenzwerm. 
Ook dr. HAGEN zegt dat hp te Deli »in unendlichen Schaaren die 
Lüfte durchzieht”, terwijl wallage ze op Batjan bij duizenden over- 
dag aan de groote boomen zag hangen. 
Hetzelfde verhaalt leendertz : ^ 
» Terwijl wij des avonds, op den gewonen tijd, half zes, onze 
middagwandeling deden , trok het onze aandacht , toen wij in de na- 
bijheid eener Kampong kwamen , eenen kapokboom te zien , welks 
vruchten ons buitengewoon groot toeschenen. Naderbp gekomen , wer- 
den we door een sterke ammoniakale lucht getroffen en zagen wp 
met -verbazing de vruchten bewegen en zich krommen, terwijl zij een 
zacht gepiep deden hooren. Het waren Kalongs of vliegende honden , 
die in ontelbare menigte met den kop naar beneden aan de boomen 
hangen , slapende in den heeten zonnegloed , en behalve dat zij soms 
even rondfladderen , wanneer zij door eenen buurman verdrongen of 
1 C, J. Leendertz. »Van Aljeh’s Slrandea tot de Koraalrotseu van Mieuw-Guinea”, 
