DE KALONGS OF VLIEGENDE HONDEN. 
59 
gebeten worden, in ongestoorde stilte den avond afwachten , die hun 
verkondigt , dat hun dag is aangevangen. Dan vliegen zij hoog in de 
lucht, niet in zwermen, maar ieder afzonderlijk op kleinen afstand 
achter elkander en in zoo lijnrechte richting, alsof zij een vooraf aan- 
gewezen doel langs den kortsten weg trachten te bereiken. Dikwijls 
ziet men verschillende troepen in tegenovergestelde richting en op 
verschillende hoogte de lucht doorklieven , zonder dat er ooit een 
van zijn makkers afwijkt. Zoo zoeken zij gezamelijk de vaak vele 
mijlen verwijderde oorspronkelijke wouden, die zij nog voor den nacht 
trachten te bereiken ; want zij kennen de plaats waar een vrucht- 
dragende manga, ficus of genitriboom hun gedurende -den nacht de 
gelegenheid zal bieden tot een overvloedigen maaltijd , van waar zij den 
volgenden morgen naar hunne slaapplaatsen in den koesterenden zonne- 
schijn terugkeeren.” 
Het voedsel van den Kalong bestaat uit allerlei vruchten , vooral 
uit olieachtige aromatische vruchten , vijgen en mangas , waardoor zij 
groote schade aanrichten in de boomgaarden. 
»De KLoeang zegt dr. hagen, is verzot op den bloesem van den 
Doerian [Durio zibethinus)\ als die bloeit kan men er zeker van zijn 
dat deze dieren zich des avonds in groote troepen er heên begeven. 
Zij smullen dan zóó , dat een aanhoudende regen afgebeten bloem- 
bladeren naar beneden valt. Daarbij hoort men onophoudelijk een 
onaangenaam gekrijsch en gekras ; want de Kloeang is een ongezellige 
gast, die steeds om zich heen bijt, al leeft hij in groote troepen ener 
heerscht een aanhoudende ruzie en strijd in zoo’n boom. Schiet men 
hem , dan valt hij onder gillend , woedend geschreeuw naar beneden 
en als men er dan niet vlug bij is , schuift en scharrelt hij nog snel 
voort om weg te komen. Wee de hand welke hem grijpt, zoolang hp 
nog een vonkje van zijn buitengewoon taai leven in zich heeft ! 
En hoe zwaar hij ook gewond is , zoolang zijn vleugelbeenderen niet 
verbrijzeld zijn,* vliegt hij weg en is voor den jager verloren. 
Hij is echter niet schuw, veeleer brutaal, in het bijzonder bij een 
bloeiende doerianboom. Ik kon er daar verscheidene neerschieten vóór 
zij hun lievelingsmaal in den steek lieten. 
Hunne slaapplaats heb ik niet kunnen opsporen. Te oordeelen naai- 
de richting van waar de troepen des avonds kwamen , m(iet deze 
boom in de nabpheid der kust bij Serdang hebben gelegen.” 
De inboorlingen trachten zich op sommige plaatsen van den archipel 
voor de door den Kalong veroorzaakte schade te vrijwaren , door de 
