96 
HET UITSTERVEN VAN VEENPLANTEN. 
wier aanwezigheid wij misschien niets zouden weten, als deze zooge- 
naamde relicten niet tot ons gekomen waren. 
CoNWEN'iz, die zich veel moeite geeft om de levende gedenkteeke- 
nen der geschiedenis bekend te maken en behouden te doen blijven, 
en die vooral menige historische of uit anderen grond belangrijke 
boom voor ondergang behoed heeft , eenvoudig door de beteekenis in 
de belanghebbende kringen te doen waardeeren , wijdt thans eene 
studie aan deze relicten der veenen. Hij somt een aantal voorbeelden 
op , deels van reeds uitgeroeide soorten , deels van zulke , die gevaar 
loopen , binnen kort te verdwijnen. Het zijn voornamelijk gewassen 
van Oost-Pruissen , die overigens of in Zweden en Noorwegen , of op 
gebergten van Zuid- en Midden-Duitschland voorkomen. Sturmia 
Loeselii, bij ons welbekend, verdween met de veenen bij Brück , bij 
Trier en op vele andere plaatsen in Duitschland. Evenzoo de dwerg- 
berk {Betula nana). Primula farinosa , een sierlijk alpenplantje dat 
ook in Zweden zeer algemeen is, groeide in 1876 nog bij Danzig , 
maar is sedert uit die geheele streek verdwenen. In het meer van 
Mirchau was vroeger de waternoot. Trapa nntans, niet zeldzaam; doch 
sedert in 1862 dat meer drooggemaakt is, is ook deze soort verloren 
gegaan. Aldrovandia vesiculosa , een insectenetend gewas, werd nog in 
1882 in het meer van Okunek bij Briesen aangetroffen ; het was de 
eenige groeiplaats in Noord-Duitschland. Dit meer is thans nagenoeg 
droog , de Aldrovandia vindt men er niet meer. 
Het is natuurlyk onmogelyk alle meren en veenen waar zeldzame 
gewassen groeien , in stand te houden en te beschermen , en nog 
menige belangrijke soort zal vroeg of laat moeten verdwijnen. Conwentz 
wijst daarom op hot belang, eensdeels van een zeer grondig onder- 
zoek van de flora van veenen , waarvan een ontginning te voorzien 
is, anderdeels van het beschermen van zoodanige kleinere plassen en 
veentjes , die geen oekonomisch belang hebben. Hij wijst er tevens 
op , dat ook de studie van de fossiele en subfossiele overblijfselen in 
de turflagen , meer dan tot nu toe moet terhand genomen worden , 
want weldra breekt de tyd aan , dat dit niet meer mogelijk zal zijn. 
Ontbreekt dan de schakel, die nu nog te vinden is, dan zullen allerlei 
vraagstukken van planten-geographischen aard , niet , of ten minste 
niet rechtstreeks meer beantwoord kunnen worden. 
Ook ten onzent verdienen de wenken van dezen vaderlandslievenden 
plantkundige behartiging. [Uit Prometheus 13 Jaarg. 1901/1902 11.) 
DE V. 
