BÜSCHEXPLÜITATIE IN CALIFORNIE 
DOOR 
HENRI HUS. 
Californië strekt zich uit over bijna tien breedtegraden , een afstand 
ongeveer gelijk aan die van Amsterdam tot de Middellandsche Zee. 
Valleien en bergen wisselen elkander gedurig af, terwijl de golven 
van den Grooten Oceaan de kusten van dit land bespoelen. Het 
vertoont daarom eene groote verscheidenheid van klimaat. Terwijl in 
het eene gedeelte de grond met sneeuw bedekt is, staan in het andere 
de rozen in vollen bloei. Den reiziger, die deze streken bezoekt, valt 
vooral de weelde van den plantengroei in het oog. Wuivende palmen , 
slanke yucca’s en eucalyptus-boomen schijnen elkander te verdringen , 
terwijl vooral de coniferen , en daaronder in de eerste plaats de Se- 
quoia^s, de aandacht trekken. 
Van deze bestaan twee soorten. Sequoia gigantea en Sequoia semper- 
virens , die beiden slechts in Californië voorkomen. De laatste soort 
werd in 1846 door endlicher, een Oostenrijksch botanist, voor het 
eerst beschreven , en zoo genoemd ter eere van seqüoyah , een opper- 
hoofd der Cherokeezen , terwijl de boom den soortnaam sempervirens 
te danken had aan den hoogen ouderdom , welken hij kan bereiken. 
Maar in afmetingen wordt hij overtroffen door de hem aanverwante 
Sequioa gigantea. Deze werd in 1850 ontdekt en verkreeg eerst den 
naam Wellingtonia (lindley). Dit stond den Ameidkanen echter niet 
aan , en de boom werd door winslow herdoopt in Washingtonia. 
Maar eindelijk bleek dat hij tot hetzelfde geslacht behoorde als de 
Sequoia sempervirens van endlicher en sedert draagt hij den naam 
van Sequoia gigantea. Zich een denkbeeld te vormen van de grootte 
dezer soms 140 M. hooge boomen , is, zonder ze gezien te hebben, 
byna onmogelijk. Door één boom, den »Wowona,” is een gat gemaakt, 
7 
