110 
BOSCHEXPLOITATIE IN CALlFORNll'. 
door het verbranden van het aan hars zoo rijke hout der eerste , 
verschroeit de schors der reuzenboomen , die dan insgelijks vlam vatten. 
Overal vindt men dan ook sporen van vroegere branden. 
Slechts zelden gebeurt het echter , dat een Sequoia geheel verteerd 
wordt. De meeste worden slechts hier en daar door de vlammen 
aangetast , en blijven , tenminste gedeeltelijk , voor den houthandelaar 
bruikbaar. Maar zulke branden herhalen zich telkens gedurende de 
eerste jaren na de exploitatie van het bosch , en jaar op jaar worden 
de jonge boomen door het uit zijn banden gebroken element ver- 
nietigd. En wordt soms het jonge hout door de vlammen gespaard , 
zoo wordt het toch afgegeten en vertreden door groote kudden 
schapen en geiten. Daarbij komt nog, dat tal van andere boomen, 
waaronder vooral de els {Alnus rhombifolia ) , Ahies Dauglasii en 
Picea sitchensis mede den strijd om het bestaan aan vangen. Vooral 
het zaad van de eerstgenoemde plant kiemt gemakkelijk in de reeds 
zoo vruchtbare humus-laag , die den grond bedekt , terwyl de bodem 
nog verrijkt is met de door den regen uit de asch geloogde zouten. 
Ook zijn de beekjes opgedroogd ; en zonder water groeit de jonge 
redwood uiterst langzaam. Zoo komt het dan ook , dat op vele pun- 
ten Alnus rhombifolia in grooten getale den grond bedekt, waar nog 
vóór weinige jaren de stammen der Sequoia’s zich verdrongen. Heeft 
eenmaal de els daar de overhand verkregen , dan staan de kansen 
van de jonge Sequoia’s zeer slecht, om hem ooit te verdringen, 
want: licht en lucht ontbreken. 
De eerste vraag , die zich nu opdoet , is : wat doet de Secjuoia zelf 
om niet te gronde te gaan. Ten eerste heeft de plant de schors, 
die , zooals reeds boven opgemerkt werd , als eene uitstekende be- 
scherming tegen het vuur dienst doet. Maar , wat voor den boom 
het grootste voordeel oplevert, is de eigenschap, aan betrekkelijk 
weinig hoogere planten gemeen, om zich, behalve door zaad, op 
vegetatieve wgze te vermeerderen. In dit geval geschiedt het door 
het spruiten uit de wortels van jonge scheuten , die naderhand tot 
boomen aangroeien. Zij staan in een meer of min regelmatigen kring 
om den moederboom geschaard en , omdat zij door dezen steeds ge- 
voed worden en niet, zooals de uit zaad ontsproten boomen, hun 
eigen voedsel moeten zoeken , hebben zij meer kans om in het leven 
te blqven. Deze kringen van jonge boomen vallen minder in het oog 
in de oerwouden dan wel in het vóór jaren ontgonnen bosch , 
waar zij betere voorwaarden voor hunne ontwikkeling vinden. Om 
