124 
DE WAPENS DER STEKELHUIDIGE DIEREN. 
De Zeeklitten (Spatangideu), die in het zand leven, zijn slecht van 
wapens voorzien ; de stekels zijn klein en dun en het aantal pedi- 
cellariën gering. 
De Slangsterren (Ophiuriden) dragen dien naam met het volste 
recht ; want de lange en slanke armen dezer dieren komen niet alleen 
wat den uitwendigen vorm aangaat met een slang overeen , maar 
ook inwendig en zp bezitten ook de bekende groote bewegelijkheid 
van het lichaam der slangen. Zij weten dan ook van deze werktuigen 
een zeer goed gebruik te maken; zij roeien en klonteren er meê, 
hangen zich er aan op, kortom zij maken er zoovele en zulke snelle 
bewegingen mede, dat oscar schmidt deze dieren de apen onder de 
Stekelhuidigen genoemd heeft. Zij gebruiken die armen ook om zich 
te verdedigen; wordt namelijk een arm wat stevig beet gepakt of ver- 
wond , dan breekt hij terstond hier of daar af, waardoor het dier 
bevrijd wordt. Dikwijls komen de Slangsterren in kleur overeen 
met hare omgeving ; er zijn er die de kleur hebben van het zand 
waarop zij leven ; anderen verbergen zich in rotsen of poliepenstokken ; 
weder anderen leven als commensalen op verschillende lagere dieren , 
met wie zij dan volkomen in kleur overeenkomen. 
De Zeesterren (Asteroïden) behooren tot de goed verdedigde stekel- 
huidigen. Het schijnt bovendien dat alle wapens, waarvan andeie 
dieren gebruik maken, hun niet deren , zij zijn zelfs bestand tegen de 
netelcellen der Holtedieren ; in aquaria worden zp door geen enkel 
dier aangevallen , terwijl zij integendeel alle dieren aanvallen , die 
door hunne langzame bewegingen binnen haar bereik komen. Behalve 
het kalkskelet en de stekels hebben zij in de huid een zeer groot 
aantal klieren, die, bij de minste aanleiding, een groote hoeveelheid 
slijm afscheiden, van een bijzonderen geur, wat wellicht wijst op 
giftige eigenschappen. Eéne soort, van een prachtig roode kleur 
(waarschuwende kleur), bezit ontelbare slpmklieren, die een zeer taai 
en dik slijm afscheiden. De pedicellariën , die dikwijls in een groot 
aantal voorkomen en al naar de soort in vorm verschillen , wijken 
af van die der Zeeëgels . daar zij niet meer dan twee kleppen hebben ; 
zij sluiten zich bij de minste aanraking en houden de gevangen diertjes 
vast tot deze dood zijn ; zij beletten dus dat deze diertjes zich op het 
lichaam der Zeesterren kunnen neerzetten. Zij bezitten ook het ver- 
mogen om zich van de armen te ontdoen , maar ook een groot her- 
stellingsvermogen. 
