142 OPMERKINGEN OVER PE.VNTEN MET PRIKKELBARE STEMPELS. 
Wy weten nu dat onze wijze van voorstelling niet de juiste was, 
dat fluctueerende variaties niet tot soortskenmerken leiden kunnen 
en dat dus uit eene eeuwenlang voortgezette selectie uit dergelijke 
variaties eene inrichting , als wij hier in beschouwing genomen hebben , 
niet kan ontstaan zijn. 
Door de nieuwe begrippen van de wyze van ontstaan der soorts- 
kenmerken door mutatie is het duidelijk , dat niet altijd elk soorts- 
kenmerk eene inrichting behoeft te zpn van bepaald nut en kunnen 
wij ons voorstellen , ‘dat zelfs volkomen nuttelooze variaties — mits 
zij niet schadelijk zijn — in stand kunnen blyven en op de nako- 
melingen kunnen worden overgedragen. 
Wat nu het nut van de prikkelbare stempels bij Mimulus betreft, 
daaromtrent zijn twee verschillende meeningen uitgesproken. De eerste 
— die ik nergens anders heb aangetroffen — is die van kerner von 
MARiLAUN \ die van oordeel is, dat door de beweging der stempel- 
lippen het daarop neergelegde stuifmeel op eene plaats des stempels 
wordt gebracht, waar het zich verder ontwikkelen kan. kerner gaat 
hier uit van de tweeledige vooronderstelling , dat eerstens niet elke 
plek van den stempel geschikt is voor de kieming van het stuifmeel 
en ten tweede , dat de stuifmeelkorrels door die beweging van plaats 
veranderen. Voor de eerste vooronderstelling bestaat m. i. geen grond 
en de tweede is minder juist. Bij de vele tientallen van kunstmatige 
bestuivingen van Torenia Fournieri^ die ik destijds voor een ander 
doel te Batavia heb uitgevoerd en waarbij het stuifmeel lang niet 
altijd op dezelfde plek van den stempel terecht kwam, heb ik nimmer 
gezien dat bevruchting achterwege bleef ; elke bloem gaf een vrucht 
en wat het rollen der korrels over de stempeloppervlakte betreft, 
heb ik bij opzettelpke proeven het gele stuifmeel van Iropaeolum 
majus , het groene van Epilobium angustifolium , het witte van Digitalis 
purpurea en het oranje van Hemerocallis fulva, die naast elkander op 
de onderlip van den stempel werden gelegd , altijd weer na de herope- 
ning van de stempellippen terug gevonden op de plaats , waar zy 
waren neêrgelegd. 
Anderen , die hunne meening over het nut der prikkelbare stempels 
hebben te kennen gegeven (delpino, batalin, e. a.) waren van oordeel, 
dat de eigenschap van den stempel om zich bij aanraking te sluiten 
KERNER VON MARILAUN, Pflauzenleben, II, p. 260. 
1 
