MERKWAARDIGE RESULTATEN VAN HET DIEPZEE-ONüERZOEK. 
147 
Evenals op zoo menig ander gebied , dankt ook hier de wetenschap 
aan een meer uitsluitend praktisch streven een belangrijk deel der 
verkregen uitkomsten. Ware niet de wensch levendig geworden, door 
de zee gescheiden landen telegrafisch met elkander te verbinden , 
hadden allereerst de Engelschen niet met taaie volharding en onder 
het brengen van groote offers ondanks herhaalde tegenspoeden het 
plan tot het leggen van eenen onderzeeschen kabel doorgezet en ware 
niet een nauwkeurig onderzoek van den zeebodem het hoofdvereischte 
tot het doorzetten van dezen moeilijken arbeid geweest , dan ware 
het wellicht nog lang niet tot een methodisch onderzoek der zeeën 
op groote schaal gekomen. 
De bijna reeds weder in vergetelheid geraakte diepzee-onderzoekingen 
van den poolvaarder Sir john ross, die in het jaar 1818 in de 
BaÊBnsbaai met zijn loodapparaat op eene diepte van bijna 2000 meter 
stiet en de latere met hoogst ondoelmatige om niet te zeggen 
onbruikbare, werktuigen gedane metingen buiten beschouwing gelaten , 
kan men zeggen , dat het eigenlijk wetenschappelijk onderzoek der 
diepzeeën met de onderzoekingen van michael sars en zijn zoon in 
den noord-Atlantischen Oceaan bij de Loffoden en met de peilingen 
van de Amerikanen en Engelschen tusschen de jaren 1845 en 1857 
een aanvang genomen hebben. 
In 1858 werd, gelijk men weet, tusschen Ierland en Newfoundland 
de eerste kabel gelegd, welke evenwel na een betrekkelijk kort 
tydsverloop voor altijd onbruikbaar werd. Daarna ging men met het 
reuzenschip »Great Eastern” over tot het leggen van een nieuwen 
kabel. De eerste kabel ging daarbij verloren. In 1866 echter slaagde 
men er ten laatste in de verbinding der oude wereld met Amerika 
tot stand te brengen en wel door een dubbelen kabel. 
De met het leggen dezer kabels noodzakelijkerwijze gepaard 
gaande peilingen trokken in steeds meerdere mate de aandacht der 
zoölogen. In de eerste plaats was het de Schot Sir c. wyville 
THOMSON die den eersten krachtigen stoot gaf tot dit moderne diepzee- 
onderzoek, de Engelsche regeering voor dit wetenschappelijk streven 
interesseerde , de expedities in de omgeving der FarÖer en in den 
Atlantischen Oceaan ten zuidwesten van Schotland met de kanonneerboot 
»Lightning” benevens vier tochten tot in de Middellandsche Zee met 
de »Porcupine” wist doortezetten en ten laatste in 1872 zijn onver- 
moeiden ijver beloond zag door het uitzenden der wereldberoemd 
geworden GAa/Zen^^r-expeditie , wier uitkomsten door een aantal 
