MERKWAARDIGE RESULTATEN VAN HET DIEPZEE-ONDERZOEK. 
153 
inderdaad treffen wy onder de echte bodemdieren der zee een groot 
aantal vormen aan , waaraan de achteruitgang van het gezichtsorgaan 
tot het volkomen ontbreken der oogen in alle ontwikkelingsstadia 
kan worden nagegaan. Zoo zijn b. v. de eryoniden (diepzeekreeften) , 
welke men tot aan de (7//a//m^^r-expeditie voor uitgestorven hield , 
volkomen verblind , terwijl men b. v. bij een bodemvisch , de 
bardthronus ^ daar, waar zich de oogen moesten bevinden, twee holle 
spiegels aantreft, welke met een intensieven metaalglans stralen. 
En ook in die gevallen , waarin de oogen oogenschijnlijk nog 
normaal schijnen , toont toch het anatomisch onderzoek een min of 
meer sterken achteruitgang van het gezichtsorgaan. 
Merkwaardigerwyze staan tegenover deze diepzeewezens zonder 
oogen of met een min of meer sterk achteruitgegaan gezichts- 
orgaan een veel grooter aantal soorten met goede en een niet 
gering aantal met ontwikkelde , zelfs vaak buitengewoon groote , 
oogen. Den biologen moet het voorzeker hoogst vreemd , om niet te 
zeggen onaannemelijk toeschijnen , dat zulke monsterachtig groote 
teleskoopvormig vooruitspringende oogen , welke zekere weekdieren , 
visschen en kreeften der diepzeeën bezitten , zich in zulke donkere 
gebieden kunnen ontwikkelen. Zulks zou, zoo redeneerde men ^ tot 
de onmogelijkheden behooren of het gebied der diepzee , waar zulke 
grootoogige wezens voortdurend verblijf houden , moet , door welke 
oorzaak dan ook , belicht zijn. Zou het mogelijk zijn , zoo vroeg 
men zich af, dat het ultraviolette licht, voor hetwelk, gelijk men 
weet , het menschelijk oog ongevoelig is , van de oppervlakte af 
zich wellicht tot op den bodem verspreidt ? Zouden er misschien 
nog andere , ons nog geheel 'onbekende , stralen van het zonlicht 
bestaan , welke tot in die kolossale diepten doordringen , of zijn het 
wellicht andere lichtbronnen , die de anders ongetwijfeld nachtelijke 
diepzee-duisternis verhelderen ? 
Op al deze vragen kan men thans een bevredigend antwoord 
geven. Uit directe waarneming weet men , dat verschillende diepzee- 
dieren zelven licht uitstralen en wel velen in die mate, dat de 
geheele omgeving daardoor sterk verlicht wordt. Wie aan het lieflijk 
gloeilicht van ons Johanneskevertje denkt en zich herinnert hier of 
daar een en ander over de veel sterkere lichtkracht van vele exotische 
lichtkevers gelezen te hebben en bovenal het wonderschoone schouw- 
spel van het lichten der zee heeft aanschouwd , zal dit feit van het 
zelflichten van verschillende dieren der diepzee niet zoo buitengewoon 
