WARMTE EN VOCIITIGII Eli) IN DEN DAMl’KRTNG. 
179 
geschikt zijn , vooral voor de bepaling van de vochtigheid van de 
lucht in kamers, zalen, enz., doch voor waarnemingen buiten min- 
der aanbeveling verdient. 
De derde methode om de vochtigheid der lucht te bepalen berust op de 
eigenschap van sommige stolfen om onder den invloed van vocht uit 
te rekken en bij vermindering van de vochtigheid van de lucht weer 
te krimpen. Vooral haren en in het bijzonder blonde vrouwenharen , 
bezitten deze eigenschap en daarbij een groote gevoeligheid voor ver- 
anderingen in den vochtigheidstoestand van de lucht. De werking 
van de z. g. haarhygrometers (ook de z. g. thermohygroskoop en de 
polymeter van lambrecht) berust op die eigenschap. Haarhygrometers 
zijn bp zonder geschikt voor het bepalen van den vochtigheidstoestand 
van de lucht, terwijl zij boven de toestellen, wier werking op toe- 
passing van de twee eerstgenoemde methoden berust , twee voordeelen 
bezitten. Zij geven namelijk direct de relatieve vochtigheid aan , zon- 
der dat men eerst een zekere manipulatie behoeft toe te passen , 
zooals bij toepassing van de chemische- en de condensatie-methode , 
terwijl zij bovendien als zelfregistreerend instrument kunnen worden 
ingericht , hetgeen b. v. in de meteorologie van zeer groot belang is. 
Een nadeel hebben de haarhygrometers. Het is nl. noodig , dat zij 
van tyd tot tijd, b. v. iedere maand, vergeleken worden met de aan- 
wijzingen van een normaal-instrument , of met een psychrometer, 
een condensatie-hygrometer, of in het algemeen op hunne juiste 
aanwijzing onderzocht en geregeld worden. Lastig of moeielijk is dit 
echter niet terwijl dit nadeel niet opweegt tegen het voordeel , dat zij 
ook by vriezend weer kunnen gebruikt worden. In vochtige klimaten 
is echter het gebruik van een psychrometer te verkiezen en alleen 
bij vorst te vervangen door een haarhygrometer , hetgeen bij zelfre- 
gistreerende instrumenten wel , doch bij niet-zelf-registreerende instru- 
menten geenszins absoluut noodzakelijk is. 
De vierde en meest gevolgde methode om de vochtigheid van de 
lucht te bepalen berust op verdamping van water op de oppervlakte 
van den bol eens thermometers. Voor verdamping van water is warmte 
noodig , zooals wij reeds hierboven gezien hebben. Bevochtigt men nu 
den bol van een thermometer met water , hetgeen men doet door 
om dien bol een dun lapje (mousseline) te wikkelen en dit vochtig 
te houden , dan zal het water uit dat lapje uit zich zelf verdampen 
en de voor die verdamping benoodigde warmte aan den thermometer- 
bol onttrekken. Die thermometer zal dientengevolge een lagere tem- 
