186 
LENTEBLOEMEN. 
Langs den straatweg tusschen Delft en den Haag vindt men uitge- 
strekte landerijen, nabij de Hoornbrug, die den naam dragen van 
» ’s-Gravenmade.” De naam maagdelief is slechts een verbastering, 
uit onbekendheid met het woord » made” voortgesproten. Het duitsch 
heeft Massliebe , het zweedsch Tusenskön , het deensch Tusindfryd , 
het spaansch Bellorita , het engelsch Daisy , het latijn Bellis, — welke 
namen kennelijk in verband staan met de in alle landen opgemerkte 
schoonheid van dit lieve plantje, dat wederom bewijst hoe een plant 
niet zeldzaam, vreemd, onbekend behoeft te wezen om ons bezig te 
houden , belangstelling in te boezemen en stof tot nadenken te geven. 
Behalve dit viertal , kan men de volgende als de voornaamste Hei- 
planten beschouwen: hoornbloem , Cerastium triviale , koo\'L'a,di,dL , Brassica 
napus, gewone en kruipende boterbloem , en /?. , 
herderstasch , Capsella bursa pastoris en schaafstroo , Equisetum. Hier en 
daar een enkel rietgras, Carex, b.v. de vroeg bloeiende Carex acuta , 
en veel grassen , onder anderen beemdgras en timotheegras , Poa anima 
en Phlewm pratense. Op sommige plaatsen vindt men daartusschen en 
daarnevens nog een menigte minder algemeene planten — te veel 
om in deze korte opsomming te noemen. 
We willen nog spreken over een minder algemeene plant, die in 
Mei haar bloemen in de slooten ontplooit , en waar ze voorkomt 
minder zeldzaam is, bij voorbeeld in gansch Zuid-Holland. We bedoelen 
de waterviolier , Hottonia palustrü. Het is een sierlijke waterplant — 
»een onzer sierlijkste waterplanten” getuigt van eeden — ; de bladeren 
zijn ondergedoken en haarfijn verdeeld , de onbebladerde bloemstengels 
steken boven den waterspiegel uit en dragen talrijke kransen van 
lichtpaarse , in ’t hart gele bloemen. De waterviolier behoort tot de 
in al haar leden schoone familie der sleutelbloemen {Primula's) en 
werd voorheen verward met het moerasviooltje , Viola palustris. In het 
werk van petrus nylanut, »De Nederlandsche Herbarius of Kruidt- 
Boeck , Beschrijvende de Geslachten, Gedaente , van allerhande 
Boomen , Heesteren , die in de Nederlanden wilde gevonden ende 
in Hoven onderhouden worden.” (Amsterdam 1680), wordt op blz. 
126 onder den naam » Water- Violieren , in ’t Latijn een 
beschrijving gegeven van de Hottonia. 
Ik vond van de waterviolier eens exemplaren met zestallige bloemen ; 
zij bestonden uit 6 kelkslippen , 6 kroonslippen en 6 meeldraden , in 
plaats van het normale getal 5. Bij het bepalen van den naam stuit 
men daardoor natuurlijk op moeilijkheden , wanneer men tusschen 5 
