LENTEBLOEMEN. 
187 
en 6 te kiezen heeft. De eerstbeginnende heeft last met zulke abnor- 
maliteiten , die hij soms — zooals in dit geval — in zijn handboeken 
niet aangeteekend vindt. Dus loopt hij gevaar van struikelen , zoolang 
die afwijkingen niet vermeld zijn. Wanneer de Höttonia nog eens met 
zestallige bloemen wordt aangetrotfen , verdient het aanbeveling dat 
men in de Flora’s daarop de aandacht vestigt , opdat het pad van 
den beginner geëffend zij. 
Zoodra het laatste ijs verdwenen is , ontmoet men reeds planten 
in knop of blad , ja bloeiend vaak. Zij leeren ons , dat nooit de werk- 
kracht van het eeuwig-scheppend leven stilstaat. Trouwens in het hart 
van den winter zijn de voorbeelden daarvan talloos in ^^e alsdan dood- 
schijnende landschappen , hoewel het werkzaam leven in den winter 
niet voor den over het oppervlak zwevenden , maar slechts voor den 
tot den bodem doordringenden beschouwer valt waar te nemen. 
Nooit is er stilstand ! 
In Maart en April bloeien reeds sneeuwklokjes en boterbloemen , 
pinksterbloemen en paarse doovenetels . in de bosschen anemonen 
en viooltjes. Talrijke voorjaarsplanten prijken met in ’t oog loopend 
fraaie kleuren , zooals de veelvorinige rijke verscheidenheid bolgewassen. 
Zoodra , na het ook geel-bloeiend speenkruid , de gewone boterbloemen 
zich vertoonen bij honderd- en later by duizendtallen in het malsche 
jonge gras der weiden , is in waarheid de lente in aantocht. 
Een citroengeel kleed wuift in de verte , door den wind licht be- 
wogen ; ’t is de bloei der wilgeboomen , die welig tieren aan den oever 
der vaart of in den moerassigen bodem der uiterwaarden. 
In woorden is het niet uit te drukken ; doch men beproeve zich 
nu eens voor te stellen hoe aangenaam het verzamelen van al die vormen 
zijn moet voor den in ernst die schatten beminnenden bloemenvriend. 
Dat inzamelen noemt men botaniseeren , en het is die liefhebbery , 
welke door menigen onkundige voor het minst nuttig , een denkend 
mensch onwaardig deel der plantenkunde wordt gehouden. 
Dat bewaren van de op een bepaalde plaats groeiende planten — 
want als van zelf bepaalt ieder zich tot de omstreken zijner woon- 
plaats — dat bewaren is de beste, vaak de eenige weg om nauwkeurig 
en stelselmatig zich kennis dier planten eigen te maken ; want aldus 
heeft men altijd de gevonden vormen tot zijn beschikking , ter ver- 
gelijking met andere. Uit een oogpunt van genot verdienen verzamelingen 
goed gedroogde en oordeelkundig gerangschikte planten aanbeveling , 
