198 
DE PHASENLEER. 
stelde reacties aan elkander gelyk geworden zyn. Breng in een ge- 
sloten ruimte een voldoende hoeveelheid water , dan treedt terstond 
zoowel verdamping van water als verdichting van waterdamp op ; 
dan ontwyken m. a. w. terstond moleculen uit de vloeistof en keeren 
er moleculen van den damp tot haar terug. Aanvankelijk is de 
snelheid van het eerste deel van het proces grooter. Weldra echter 
zijn de snelheden aan elkander gelgk geworden ; evenveel moleculen 
verlaten de vloeistof en keeren tot haar in denzelfden tijd terug ; 
de dichtheid van den damp ondergaat geen verandering meer, de 
ruimte is met damp verzadigd ; het evenwicht is ingesteld. In een 
besloten ruimte wordt kwikoxyde verhit. Bij een bepaalde temperatuur 
wordt er in denzelfden tijd evenveel van het oxjde ontleed als ge- 
vormd; nu zijn de reactie-snelheden gelyk en is er evenwicht. By 
een afloopende (éénzijdige) werking is de snelheid van het proces 
in ééne richting zoo klein , dat zij onmeetbaar wordt. 
Het verloop van een éénzijdige en het evenwicht by tegenoverge- 
stelde werkingen hangt niet alleen af van de massa’s der stoffen , 
maar ook van een constante, die men resp. de snelheidsconstante der 
reactie en de evenmichtsconstante noemt. In de laatste vindt de affiniteit 
haar uitdrukking. Deze constante staat evenwel, wat onveranderlijkheid 
betreft, niet op ééne lijn met de oude affiniteit. Zij is veranderlijk 
met de temperatuur en dus eigenlijk niet anders dan een samen- 
vatting van alles , wat bij een gegeven warmtegraad buiten de massa’s 
der stoffen invloed uitoefent op de reactie-snelheden. Aan v. ’t hoef 
komt de eer toe de betrekking tusschen evenwichtsconstante en tem- 
peratuur het eerst algemeen geformuleerd te hebben. Evenals elke 
constante brengt zij in de algemeene formule van de wet den bijzon- 
deren en tot zekere hoogte stand vastigen invloed van de bijzondere 
eigenschappen van een stof. By een graphiscbe voorstelling zijn zulke 
constanten de parameters , die de lynen in liet diagram verschuiven , 
doch niet van aard doen veranderen. Bjj een voortgezet onderzoek 
evenwel blijkt zulk een constante vaak weder van andere grootheden 
afhankelijk te zijn. 
Zoo was dan de eerste stap gedaan , om het oude doctrinaire 
begrip der affiniteit te ontleden. De invloed van de massa by 
de reactie was er uitgelicht en de laatste onder het gebied van 
een wet gebracht. De affiniteit bleef als een veranderlijke 
grootheid aan de bijzondere stoffen gehecht, waarvoor in elk 
bijzonder geval proefondervindelijk een waarde gevonden kon wor- 
