(GEBRUIK VAN DE ARMEN ONDER HET LOOPEN. 
A. R. WALLAGE Vermeldt in zijn boek over apen {»Monkeijs; their 
Affinities and Distributioii") als één van de kenmerken waardoor de 
mensch zich van dezen onderscheidt, o. a. dit, dat by eerstgenoemde 
de handen in ’t geheel geen dienst doen bij beweging van de eene 
plaats naar de andere. 
In •» Nature" (nommer van 28 Nov. 1901) maakt nu basil w. 
MARTIN op de zwaaiende beweging opmerkzaam , waarin het meeren- 
deel der menschen onder het gaan armen en handen brengen. »^klen 
kun gerust beweren dat iedereen , het kind zoo goed als de vol- 
wassene, nu en dan op die vvijze voortschrijdt. Voor kleine kinderen 
schijnt het zelfs de natuurlijke manier van loopen ; geoefende voet- 
gangers en hardloopers doen het niet.” 
Martin oppert de gissing , dat die spierbewegingen , waardoor de 
bovenste ledematen steeds in tegenovergestelde richtingen van die der 
onderste komen , mogelijk nog een overblijfsel zijn uit een vroegeren 
toestand , toen onze voorgangers nog op alle vier gingen. Naar men 
weet maken de anthropomorphe apen van hun voorste ledematen 
gebruik om zich voorwaarts te bewegen en gaan de bavianen op 
alle vier, op een wijze niet veel verschillend van die der honden. 
Bovenstaand denkbeeld schijnt eenige opmerkzaamheid te verdienen 
en zij het onderzoek van deskundigen aanbevolen. Voorshands ben ik 
voor mij weinig geneigd het voor juist aan te nemen. 
In ’t algemeen heeft het atavisme , of liever gezegd het voorgeslacht , 
een breeden rug, waarop wel eens meer geschoven wordt, hebbelijk- 
htden, gewoonten, zonden, dan billyk schijnt. En de arme zondebok 
kan daartegen niet in verzet komen ! 
In het onderhavig geval ontbreekt m. i. een voornaam criterium , 
te weten dat de gewoonte vroeger bestond , toen doelmatig was , 
doch later ophield dit te zijn. Zoolang de mensch, of zoo men wil 
zijn voorvader , zich nog op handen en voeten voortbewoog , kon 
van een zwaaiende beweging der voorste ledematen geen sprake zijn. 
Hij kan daarmede eerst begonnen wezen bij de eerste pogingen om 
zich in opgerichten stand, op zijn voetzolen, voort te bewegen. Waar- 
