BEREIDING VAN ZWAVELZUUR VOLGENS DE CONTACT-METHODE. 
239 
De beurt voor een nieuwe bereidingswijze was nu aan het zwa- 
velzuur , het zuur bij uitnemendheid , dat voor de bereiding van 
alle andere dient en dat, in weerwil van verminderd verbruik in 
sommige bedrijven , (met name voor de afnemende soda-bereiding 
volgens LEBLANc) aanhoudend weer nieuwe toepassingen vindt, (b. v. 
voor de synthese van indigo en de bereiding van nieuwe organische 
kleurstoffen) zoodat het totale verbruik nog steeds klimmende is. 
De klassieke fabrikaadje van ’t engelsch zwavelzuur , (de eerste 
looden kamers werden 1746 te Birmingham door Dr. Roebuck 
daarvoor ingericht) door een betere te vervangen , was evenwel geen 
gemakkelijke taak. Uit een klein begin langzaam ontwikkeld en ge- 
stadig verbeterd, heeft deze in den loop der 19de eeuw een hoogen 
trap van volkomenheid bereikt. Door de ontledingsproducten van 
een minimum salpeterzuur dwingt men een groot volume zwavelig- 
zuur , waterdamp en zuurstof om zich te verdichten tot het gewenschte 
zuur. Wel is waar is dit slapper dan gewenscht, doch door ver- 
nuftig gebruik (in Glover-toren , enz.) van warmte , die anders ver- 
loren zou gaan , is men toch reeds tot een zuur van 84 pet. ge- 
komen , zoodat alleen de verdere concentratie, voor zooverre noodig, 
extra uitgaven vereischt. Dit gebrek, als men ’t zoo noemen wil, 
dat deze methode onafscheidelpk aankleeft, is nooit geheel weg 
te nemen , evenmin als twee andere grieven , te weten dat de be- 
reiding veel tijd en ruimte vraagt. Wel zal men wellicht mettertijd 
slagen daaraan eenigszins tegemoet te komen : door de gassen onder 
verhoogden druk op elkander te laten werken , ze sneller en inniger 
te mengen en ’t gevormde reactie-product , de nevels van zwavelzuur , 
te dwingen zich vlugger in droppels af te scheiden , doch geheel 
zijn die bezwaren toch wel nooit weg te nemen. 
De bereiding heeft dus , zoo al niet geheel , toch nagenoeg haar 
volle maat van ontwikkeling bereikt en , al mocht de hoop op 
slagen niet groot zijn , zoo scheen toch de tijd gekomen om vooruit- 
gang te zoeken door de toepassing eener methode op nieuwen grondslag. 
Zulk eene was sedert lang bekend , doch aan hare geschiktheid om 
voor de bereiding van ’t zwavelzuur in ’t groot te dienen geloofde 
bijna niemand en de weinigen, die daar naar experimenteerden, hadden 
weinig succes. 
Het chemisch proces : SOg -|- O = SOg is exothermisch. De ver- 
brandingswarmte van de zwavel tot trioxyde overtreft zelfs niet 
onaanzienlijk die tot dioxyde en toch wordt, in tegenspraak met het 
