242 BliRElDING VAN ZWAVELZUUR VOLGENS DE CONTACT-METHODE. 
vereischte verhouding te verkrijgen , kwam winkler op het denk- 
beeld Engelsch zwavelzuur door hitte te ontleden , naar de bekende 
vergelijking : 
H2 SO4 = Hg O + SO2 -f O 
en ’t gevormde water te verwijderen. De proef werd genomen 
als volgt: het zuur, ter sterkte van 66° Baumé (d.i. ongeveer 89 
H2SO4) druppelde in een buis van smeedijzer, van buiten en van 
binnen met een mengsel van chamotte en waterglas overtrokken 
en met scherven porselein gevuld. Men verhitte in een kolenvuur 
tot fel gloeiens, droogde de ontwikkelende gassen door met zwavel- 
zuur gedrenkte stukken puimsteen , liet ze dan een glazen buis door- 
gaan , die het geplatineerd asbest bevatte (8^2 P^t. platina) en ein- 
delijk uitmonden in een vat met Engelsch zwavelzuur, dat bet 
gevormde zwaveltrioxyde opnam. 
Naar men ziet vond winkler dus een manier om zwavelzuur (Hg SO4) 
in zijn anbydriede (SO3) om te zetten , onder afsplitsing van water. 
Direct is dat onmogelijk en theoretisch komen die twee stoffen als zoo- 
danig ook niet eens in ’t zwavelzuur voor. Doch hij doet het langs een 
omweg: deelt het molecule in drie brokstukken, waarvan hij ’t eene 
als water afzondert en de twee andere (SO2 en ü) weer tot zwavel- 
trioxyde aaneen voegt. Naar verkiezing kan men dit laatste afzonderlijk 
bezigen of in Engelsch zwavelzuur opvangen , waardoor dit rookend 
wordt en geheel het Saksisch zuur nabootst. 
De verhandeling van winkler trok zeer de aandacht en men be- 
greep in industriëele kringen , dat hier den weg gewezen was voor 
een doelmatige bereiding van rookend zwavelzuur. Binnen kort 
werd die in een aantal fabrieken ingevoerd en werd men zoo doende 
onafhankelijk van het Boheemsche monopolie. 
Toch was hiermede nog slechts de eerste schrede gedaan: de 
synthese door katalyse van het trioxyde veroorloofde wel is waar 
de concentratie tot rookend van het Engelsch zwavelzuur, maar 
bracht geen vereenvoudiging in de bereiding van het laatst. 
Langzamerhand evenwel kwamen sommigen het doel iets nader. 
Zoo HAENiscH en scHRÖDER, die over den katalysator onder verhoogden 
druk een mengsel van zwaveligzuur en lucht voerden. De samen- 
drukking van ’t gasmengsel — gelijk in hun patent gezegd wordt — 
waardoor de moleculen dichter bpeen werden gebracht , moest 
hierbij eenigszins op wegen tegen den schadelijken invloed van de 
verdunnende stikstof. Voorts zochten messel en lunge een voor de 
