24G 13EKKIDING VAN ZWAVELZUUR VOLGENS DE CONTACT-METHODE. 
Toen de bereiding door contact eindelyk op nog grooter schaal 
werd toegepast en wel door al de gassen uit de ovens daarvoor te 
bezigen, kwam er nog een stoornis in het bedrijf, door het optreden 
van nevelen , die met alle pogingen tot verdichting den spot dreven. 
Na lang zoeken werd de oorzaak gevonden in sporen van onver- 
brande zwavel , die ook alweer schadelpk bleken te werken door 
hun gehalte aan arsenicum. Een afdoend middel hiertegen werd ge- 
vonden in het inspuiten van waterdamp, ’t geen ook nog het voordeel 
had , dat het zwavelzuur , iets minder geconcentreerd , zich sneller 
verdichtte , nog voordat de gassen in de ijzeren buizen kwamen en er 
bijgevolg geen arseenwaterstof meer gevormd werd. Bovendien hadden 
de looden hoofdkoelbuizen thans minder te lijden van ’t zich daarin 
afscheidende zuur. 
De op de aangeduide wijze gezuiverde gassen uit de pyriet-ovens 
bevatten ongeveer in voluumproce iten : 7 zwaveldioxyde , 10 zuurstof 
en 83 stikstof. Vroeger meende men (haenisch en schröder, zie bldz. 
242) , den nadeeligen invloed der verdunnende gassen (stikstof) te 
moeten compenseeren door verhoogden druk. Doch die schadelpke 
werking, zoo zij al bestaat, is praktisch van geen belang en men 
slaagde dan ook in een bijna kwantitatieve omzetting , zonder den 
minsten overdruk. 
Voorts werd het aanvankelijk voor noodig gehouden den contact- 
toestel niet alleen voor afkoeling te bewaren, maar zelfs tot rood- 
gloeiens te verhitten. Hierbij werd evenwel uit het oog verloren , 
dat het proces exothermisch is , zelfs veel warmte doet vrijkomen , 
zooals blijkt uit de formule : 
SOg + O = SOg + 22.600 cal. ^ 
Hierop afgaande kwam het waarschijnlijk voor , dat wanneer de 
gassen in den contacttoestel eenmaal de gunstigste temperatuur 
hadden , verder verhitten onnoodig zou zijn en men zelfs goed zou 
doen af te koelen, ter verwijdering van de vrijkomende, overtollige 
reactie- warmte. Werkelpk bleek uit de proefnemingen dat dit zoo 
was. De hoeveelheden warmte , die zonder nadeel voor het verloop 
onttrokken konden worden, waren zelfs zoo groot, dat men ze ten 
^ In woorden: bij de vereeniging van 64 gram zwaveldioxyde en 16 gram zuurstof 
tot 80 gram zwaveltrioxyde wordt chemische energie in den vorm van warmte vrij- 
gemaakt, voldoende om 22,6 kilo ijskoud water tot 1® C. te verhitten. 
